
Արմինֆո. ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի սպառնալիքները՝ ուղղված դաշտային հրամանատար Մերուժան Մոսյանի դստերը՝ Արմինե Մոսյանին, որը զոհվել է 1993 թվականին Արցախյան ազատամարտում և հետմահու պարգևատրվել է Առաջին աստիճանի Մարտական խաչով, զայրույթ առաջացրին հայ հասարակության մեջ։
Նշենք, որ մարտի 22-ին ՀՀ վարչապետը, որն այժմ գտնվում է առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների քարոզարշավի երրորդ շաբաթում, իջավ Երևանի մետրո։ Այնտեղ նա բաժանեց կրծքանշաններ՝ այսպես կոչված «իրական Հայաստանի» քարտեզով։ Մետրոյի վագոններից մեկում նա փորձեց կրծքանշանը տալ երեխա ունեցող մի կնոջ։ Սակայն երեխայի մայրը, շնորհակալություն հայտնելուց հետո, հրաժարվեց՝ նշելով, որ ինքը Արցախից է և կարծում է, որ Հայաստանն ունի այլ սահմաններ։ Այս պատասխանը զայրացրեց Փաշինյանին, որը սկսեց գոռալ կնոջ վրա, մատը թափ տալ և սպառնալ նրան՝ միաժամանակ մեղադրելով արցախցիներին իրենց տներից փախչելու մեջ։ Կնոջ խնդրանքները՝ խոսել նրա հետ առանց ձայնը բարձրացնելու, անհաջող էին։ Փաշինյանի վարքագիծը զայրույթ առաջացրեց հայ հասարակության մեջ։ Հանրային քննադատության ֆոնին, մի քանի ժամ անց, Հայաստանի վարչապետը, իբր, փորձել է ուղիղ եթերում ներողություն խնդրել կնոջից իր վարքագծի համար։ Սակայն, ներողություն խնդրելու փոխարեն, նա սկսել է սպառնալ հայ հասարակությանը, որ եթե իր քաղաքական կուսակցությունը չընտրվի, աշնանը երկիրը նոր պատերազմի կբախվի։
Փաշինյանի գործողություններին արձագանքելով՝ «Հզոր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Նարեկ Կարապետյանը կնոջ նկատմամբ նման վարքագիծը անընդունելի է անվանել Հայաստանում։ «Յուրաքանչյուր ոք, ով խոսում է հայ մոր հետ, մատ թափ տալիս նրա վրա որդու ներկայությամբ, չպետք է լինի մեր վարչապետը։ Ոչ, և վերջ», - նշել է Կարապետյանը։
Իրավիճակին արձագանքելով՝ Հայաստանի մարդու իրավունքների պաշտպան Անահիտ Մանասյանը շեշտել է բռնի տեղահանված անձանց և փախստականների նկատմամբ զգայուն լինելու անհրաժեշտությունը։ «Հարկադիր տեղահանված անձանց և փախստականների հետ շփումները, ինչպես նաև նրանց իրավունքների վերաբերյալ քննարկումները պետք է իրականացվեն պատշաճ զգայունությամբ՝ հաշվի առնելով այս խմբի խոցելիությունը։ Սա պահանջվում է այս ոլորտում գործող միջազգային իրավական չափորոշիչներով։ Տարբեր թեմաներով քաղաքական հռետորաբանությունը հատկապես ակտիվ է ընտրական գործընթացների ժամանակ, ինչը նաև հանգեցնում է տարբեր խոցելի խմբերի նկատմամբ հաճախ անզգայուն մոտեցումների տարածմանը», - նշել է Մանասյանը՝ խուսափելով ուղղակիորեն անվանել ՀՀ վարչապետին։
Վերը նշվածի լույսի ներքո, Մարդու իրավունքների պաշտպանը կոչ է արել պաշտոնյաներին, քաղաքական և հասարակական գործիչներին իրենց հրապարակային հայտարարություններում և հաղորդակցություններում ցուցաբերել անհրաժեշտ զգայունություն հարկադիր տեղահանված անձանց և փախստականների, ինչպես նաև նրանց իրավունքների նկատմամբ։ «Անհրաժեշտ է ապահովել, որ հանրային քննարկումը չստեղծի կամ չսրացնի նրանց խոցելիությունը, այլ, ընդհակառակը, նպաստի համերաշխության, ներառականության և փոխադարձ հարգանքի մթնոլորտի ձևավորմանը և ամրապնդմանը։ «Մարդու իրավունքների պաշտպանը կշարունակի հետևողականորեն իրականացնել իր մանդատը յուրաքանչյուր անհատի իրավունքներն ու ազատությունները պաշտպանելու և խթանելու համար՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով խոցելի խմբերի իրավունքների պաշտպանությանը», - նշել է ՀՀ օմբուդսմենը հայտարարության մեջ։
Արձագանքելով միջադեպին՝ Արցախի օմբուդսմեն Գեղամ Ստեփանյանը նշեց, որ մետրոյի միջադեպը «արցախցի եղբայրների և քույրերի» հռետորաբանության լիակատար բացահայտում էր. մի կողմից ստեղծվել է կեղծ մտահոգության զգացում, մյուս կողմից՝ տեղահանված անձինք համակարգված կերպով հետապնդվել և խարանվել են իրենց կարծիքների, զգացմունքների, ցավի և արժանապատվության համար։
«Իհարկե, երբեք գաղտնիք չի եղել, թե ով է կանգնած այս ատելության բուրգի գագաթին՝ իր իրական կամ կեղծ էջերով, վերահսկվող մեդիա հարթակներով և իրավապահ մարմինների անգործությամբ այս ամենի վերաբերյալ։ Մարդու իրավունքների տեսանկյունից այստեղ չափազանց շատ բան կա ասելու»։ Սակայն նույնիսկ այս ամենից հետո ծանր լռություն է տիրում. քանի որ երբ մարդկային ցավը անտեսվում է, երբ մարդկային հիշողության և բնական ձգտումների դեմ մղվում է կատաղի և անբարոյական պայքար, բառերը հաճախ կորցնում են իրենց ուժը։ Հայաստանում ապրող հարյուր հազարավոր մարդկանց համար արցախցի տեղահանված անձինք իսկական քույրեր և եղբայրներ են, և նրանք դա չեն կրկնում օրական մի քանի անգամ՝ սահմանափակ օրակարգով, այլ ցույց են տալիս դա իրենց վերաբերմունքով։
Այս քարտեզը մեր բոլորի քարտեզն է։ Մենք չպետք է այն վերածենք մանիպուլյացիայի գործիքի։ «Բայց մարդկանց սրտերում և ձգտումներում կա մեկ այլ քարտեզ՝ ոչ թե պատրանք, այլ բնական և արդար ցանկություն՝ վերադառնալ այն վայրը, հայրենիքը, որտեղ նրանք ծնվել, ապրել և ստեղծագործել են», - գրել է Ստեփանյանը իր Ֆեյսբուքյան էջում։
Հատկանշական է, որ քաղաքացիների, հասարակական և քաղաքական գործիչների վրդովմունքի ալիքի ֆոնին կառավարամետ լրատվամիջոցները և կեղծ լուրերը սկսել են ատելության ալիք բարձրացնել այն կնոջ նկատմամբ, որը համարձակվել էր պաշտպանել իր երեխային Փաշինյանի գործողություններից։