Քոչարյան․ Հարավային Կովկասում խաղաղությունը չի կարող կախված լինել մեկ մարդու բարի կամքից, խաղաղությունը պետք է երաշխավորներ ունենա

Արմինֆո.Հարավային Կովկասի տարածաշրջանում խաղաղությունը չի կարող կախված լինել մեկ մարդու բարի կամքից, խաղաղությունը պետք է երաշխավորներ ունենա։ Նման տեսակետ է հայտնել ՀՀ երկրորդ նախագահ, "Հայաստան" դաշինքի առաջնորդ Ռոբերտ Քոչարյանը "Մեծ քաղաքականություն" փոդքասթում ՝ մեկնաբանելով իշխող քաղաքական ուժի՝ "Քաղաքացիական պայմանագրի" կողմից առաջ քաշվող "պատերազմ թե խաղաղություն" թեզը։

Նրա խոսքով ՝ ցանկացած խաղաղություն պետք է երաշխավորներ ունենա։ "Դա այդպես չի կարող աշխատել։ Մեր տարածաշրջանում խաղաղությունը չի կարող կախված լինել մեկ մարդու բարի կամքից", - ասել է քաղաքական գործիչը։ Որպես վերը նշվածի վառ օրինակ նա բերել է Կիպրոսի շուրջ ստեղծված իրավիճակը և պաղեստինա-իսրայելական հակամարտությունը։ Նա հիշեցրել է, որ Իսրայելն ու Պաղեստինը 1993 թվականին Վաշինգտոնում ստորագրել են Օսլովյան համաձայնագրերը, և բավականին հաջողությամբ սկսվել է դրա իրականացումը, սակայն ձեռք բերված պայմանավորվածությունների կատարման ոչ մի երաշխիք չի եղել: Մի քանի տարի անց գործընթացը կանգ առավ, և արդյունքում այսօր ունենք Գազայի ավերված հատված, ավելի քան 70 հազար անմեղ զոհ ։

"Հիմա մենք խաղաղության համար ինչ-որ մրցանակներ ունենք, եւ՝ ոչ մի երաշխիք ։ Համընկնումներ տեսնու՞մ եք ։ Եվ երկրորդ օրինակը Կիպրոսն է. 1974-ին սկսվեց պատերազմը, որը դադարեցվեց: Մինչ օրս չկա խաղաղության համաձայնագիր, սակայն կան խաղաղության լուրջ երաշխավորներ, և մինչ օրս այդ խաղաղությունը կա։ Չկա խաղաղության պայմանագիր, բայց գետնի վրա կա իրական խաղաղություն՝ երաշխավորներով", - նշել է նա։

Քոչարյանն ընդգծել է, որ իր գլխավորած քաղաքական ուժը ցանկանում է և խաղաղության պայմանագիր, և այն երաշխավորողներ:

Անդրադառնալով Արցախի հետ կապված իրավիճակին, որտեղ 2020 թվականին մտցվել էին ռուս խաղաղապահները, և ինչին դիմում են Հայաստանի այսօրվա իշխանությունները, արդարացնելով երաշխավորների ինստիտուտից հրաժարվելը, քաղաքական գործիչը փաստել է, որ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը նախ և առաջ ունեցել է անվտանգության երաշխավոր՝ ի դեմս Հայաստանի, որն առաջինն է հրաժարվել իր այդ գործառույթներից: "Հայաստանի Հանրապետությունը ՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի համաձայնագիրը ստորագրած կողմերից մեկը, հրաժարվել է խաղաղության երաշխավորի իր գործառույթներից և մեղադրում Է Ռուսաստանին։ Ընդ որում, հենց Հայաստանն է զրոյացրել ՌԴ-ի դերը որպես միջնորդ ։ Ռուսաստանն ուներ երկու գործառույթ. առաջինը ՝ միջնորդ էր պատերազմը դադարեցնելու հարցում, գումարած ՝ դարձավ խաղաղության երաշխավոր։ Եվ դա խնդրահարույց է, քանի որ միջնորդի և երաշխավորի գործառույթները հատվում են ։ Եվ երբ Հայաստանը որպես երաշխավոր դուրս եկավ այդ բանակցություններից, ամբողջ կառուցվածքը փլուզվեց", - վստահ է Հայաստանի ամենամեծ ընդդիմադիր ուժի ղեկավարը։

Նրա խոսքով ՝ վաղը Ալիևը կարող է հեռանալ, և չկա ոչ մի երաշխավոր, ոչ էլ մեկ թուղթ, որը կապահովի տարածաշրջանում հետագա խաղաղությունը։ "Պետք չէ մտածել, որ երաշխավորներ պետք են միայն մեզ ։ Ինչպե՞ս են մեզ անվանում այնտեղ ռևանշիստներ և այլն։ Պետք է հասկանալ, որ խաղաղության երաշխիքները զսպում են նաև ռևանշիստներին։ Դա վերաբերում է հակամարտության երկու կողմերին։ Դա հիմնարար հարց է ։ Ինչ է ասում Ալիևը. "ասում է ՝ սա հանեք սահմանադրությունից, այն էլ, որ մենք հասկանանք, որ հայ ժողովուրդը խաղաղություն է ուզում"։ Սակայն ինչու՞ Ալիեւին երաշխավորներ պետք չեն", - հարց է տվել Քոչարյանը։

Քաղաքական գործիչը համոզմունք է հայտնել, որ հարցին պետք չէ մոտենալ այն տեսանկյունից, որ երաշխավորներ պետք են միայն Հայաստանին, չէ որ վաղը Փաշինյանը չի լինի, և ամեն ինչ կարող է այլ կերպ ընթանալ: ՀՀ երկրորդ նախագահը նշել է, որ երկարաժամկետ խաղաղության համար երաշխավորներ պետք են և Երևանի, և Բաքվի համար: "Ես հասկանում եմ, թե ինչու Նիկոլ Փաշինյանին երաշխավորներ պետք չեն, քանի որ դրանց առկայության դեպքում Փաշինյանի անունը ուղղակիորեն չի կապվի խաղաղության հետ: Նա ուզում է, որ հայ հասարակության վիճակը ընկալվի "եթե Նիկոլը չլինի, խաղաղություն չի լինի, պատերազմ կլինի" դիտանկյունից ։ Բայց մեզ պետք է խաղաղության, որը չկապվի անձերի հետ", - հայտարարել է Քոչարյանը։