
Արմինֆո. Նորաստեղծ քաղաքական ուժի՝ «ՀամաՀայկական Հասարակական Միության» ներկայացուցիչները ներկայացրին իրենց նախաձեռնության հիմնական սկզբունքներն ու գործունեության ոլորտները։
Փետրվարի 9-ին Երևանում կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ տնտեսագիտության դոկտոր և պրոֆեսոր Թաթուլ Մանասերյանը նշեց, որ նախաձեռնությանը արդեն միացել են ռազմական գործիչներ, որոնք նշանակալի ներդրում են ունեցել հայկական պետականության կայացման և անվտանգության գործում, ինչպես նաև հոգևորականության և սփյուռքի ներկայացուցիչներ։ Մանասերյանը ընդգծեց, որ իրենց հիմնադրած միությունը ոչ միայն համաժողովրդական է, այլև վերքաղաքական և վերկուսակցական։ Նա հավելեց, որ իրենց միության ստեղծումը կապված չէ ընտրական գործընթացների հետ, չնայած Հայաստանում 2026 թվականի հունիսին նախատեսված խորհրդարանական ընտրություններին, և այս զուգադիպությունը զուտ պատահական է։
«Գեներալ-մայոր Արկադի Տեր-Թադևոսյանի՝ Արցախի հերոսի և Արցախի հերոսական ճակատամարտում հաղթանակի խորհրդանիշի առաջարկով ստեղծվեց քաղաքացիական խորհուրդ, որը շարունակում է գոյություն ունենալ։ Տեր-Թադևոսյանի մահից հետո ժամանակավորապես լքված բոլոր գաղափարներն ու նպատակները այժմ նոր թափով կվերակենդանանան այս միության շրջանակներում», - հիշեց Մանասերյանը։
Դիվանագետ և պրոֆեսոր Ռուբեն Կարապետյանը, իր հերթին, ներկայացրեց միության գործունեությունը։ Նա նշեց, որ ոչ մի առանձին քաղաքական ուժ կամ հասարակական կազմակերպություն ի վիճակի չէ հաղթահարել Հայաստանում առաջացած խորը ճգնաժամը։ Այս առումով Կարապետյանը ընդգծեց խորը և համակարգային փոփոխությունների անհրաժեշտությունը, որոնք երկարաժամկետ ազդեցություն կունենան Հանրապետության և բոլոր հայերի վրա։
«Դրան հասնելու համար հայ ժողովուրդը պետք է գործի որպես միասնական ամբողջություն՝ հենվելով ոչ միայն մեր ընդհանուր անցյալի, այլև մեր ժամանակակից շահերի և ապագայի կոլեկտիվ տեսլականի վրա», - նշեց դիվանագետը։
Ըստ նրա՝ Համահայկական հասարակական միությունը կձգտի հասնել հենց այս նպատակին՝ պետականամետ, հայամետ քաղաքականության, որը նպատակաուղղված է հասարակության միավորմանը և ազգային պետության կառուցմանը։ Դրա համար, ըստ Կարապետյանի, իրենք իրենց նախաձեռնության համար սահմանել են վեց հիմնական սկզբունք։ Նախ, նա նշեց, որ ՀՀ ինքնիշխանությունը, անվտանգությունը և տարածքային ամբողջականությունը չեն կարող լինել որևէ բանակցությունների առարկա։
«Հայաստանի միջազգայնորեն ճանաչված և պատմական տարածքները պետք է պաշտպանվեն ռազմավարական պարզությամբ և անսասան վճռականությամբ: Երկրի կառավարության կողմից ձեռնարկված յուրաքանչյուր որոշում և գործողություն պետք է առաջնորդվի բացառապես հայ ժողովրդի և հայկական պետականության գերագույն շահերով: Ոչ մի այլ շահ չի կարող գերազանցել ազգային շահը», - բացատրեց դիվանագետը։
Երկրորդ, շարունակեց նա, գլոբալիզացիայի և ժողովրդավարական մարտահրավերների համատեքստում Հայաստանում կառավարումը պետք է ամրապնդի ազգային ինքնությունը, հիմնված լինի կրոնական, հոգևոր և ընտանեկան արժեքների վրա, խթանի սոցիալական արդարությունը և ապահովի ժողովրդավարական կենսունակության աճը: «Երրորդ, Հայ Առաքելական Եկեղեցին (ՀԱԵ) պետք է շարունակի մնալ ազգային ինքնության հենասյուն: Կառավարությունը պետք է կարգավորի հարաբերությունները Հայ Եկեղեցու հետ՝ բացառելով ՀԱԵ ներքին գործերին որևէ միջամտություն», - շարունակեց Կարապետյանը։
Որպես չորրորդ կետ, նա նշեց Արցախի ժողովրդի հայրենիք վերադառնալու իրավունքը բոլոր միջազգային դատարաններում պաշտպանելու անհրաժեշտությունը՝ հավելելով, որ Արցախի հարցը պետք է լինի Հայաստանի արտաքին քաղաքականության օրակարգի գերակա ուղղություններից մեկը։
«Ավելին, Հայաստանը պետք է հետապնդի արդարադատություն՝ պահանջելով համարժեք փոխհատուցում Թուրքիայից իր կատարած հանցագործության՝ Հայոց ցեղասպանության, և Ադրբեջանից՝ Արցախում էթնիկ զտումների և պատերազմի ընթացքում այլ պատերազմական հանցագործությունների համար։ Սա պահանջում է իրավական, դիվանագիտական և այլ քայլեր՝ ապահովելու համար, որ այս երկրները համարժեք պատժվեն միջազգային դատարանի առջև», - նշել է դիվանագետը՝ ներկայացնելով հինգերորդ կետը։
Որպես վեցերորդ սկզբունք, Կարապետյանը կարծում է, որ անհրաժեշտ է ճանաչել, որ սփյուռքը ազգի անբաժանելի մասն է։ «Այս առումով, կառավարումը Հայաստանում պետք է կազմակերպվի այնպես, որ սփյուռքը կարողանա իր ներդրումն ունենալ ազգային զարգացման, ինչպես նաև անվտանգության հարցերով որոշումների կայացման գործում», - ընդգծել է դիվանագետը։
Ամփոփելով՝ նա նշել է, որ ապագայում նրանք մտադիր են տարբեր լսումներ անցկացնել Հայաստանի նոր սահմանադրության, երկրի ընտրական գործընթացների, ազգային տնտեսության, արտաքին քաղաքականության և անվտանգության համակարգի վերաբերյալ, ինչը թույլ կտա նրանց ձևավորել ընդհանուր պատկերացում Հայաստանի ապագայի մասին։