Հայր Ասողիկը քննադատեց Հայաստանի իշխանություններին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հետ փոխգործակցություններում Հայ եկեղեցու շահերը անտեսելու համար

ԱրմԻնֆո.Հայաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ազգային հանձնաժողովի անդամ Հայր Ասողիկ Կարապետյանը քննադատել է Հայաստանի իշխանություններին՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հետ փոխգործակցություններում Հայ Առաքելական Եկեղեցու շահերը անտեսելու համար։

«Մենք լուրերից տեղեկացանք, որ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր տնօրենի համար կազմակերպվել է այցելություն Զվարթնոցի տաճար, որը գտնվում է Հայաստանում։ Եթե հնարավորություն կար այցելել Զվարթնոց, ինչու՞ չայցելել Էջմիածնի Սուրբ Աթոռ։ Ինչու՞ չներկայացնել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հաստատմամբ հրաշալի վերականգնված և շքեղ կահավորված Աթոռը։ Աթոռն էր ներկայացվել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու համար, իսկ Զվարթնոցի տաճարը այդ հայտի միայն մի մասն էր։

Սա ցավալի և դատապարտելի է. նման որոշումն ու գործողությունը պետականության բացակայության և պետական ավելի բարձր գիտակցության բացարձակ ցուցիչ են»։ «Հայոց եկեղեցին իր Աթոռով բարձրացնում և տիրում է իր ամբողջ համաշխարհային ժառանգությանը», - գրել է Հայր Ասողիկը իր Ֆեյսբուքյան էջում։

Նշենք, որ հոկտեմբերի 17-ին հայտարարվեց, որ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր տնօրեն Խալեդ Էլ-Էնանին, որը Հայաստանում է Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի 17-րդ համաժողովին (COP17) մասնակցելու համար, այցելել է Զվարթնոցի տաճար, որը ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Զվարթնոցը Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչին նվիրված տաճար է, որը 7-րդ դարի հայկական ճարտարապետության հուշարձան է, որը գտնվում է Երևանի և Վաղարշապատի մոտ։ 2000 թվականին տաճարի ավերակները և շրջակա հնագիտական վայրը ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Մի տարբերակի համաձայն՝ անվանումը, որը թարգմանվել է հին հայերենից, նշանակում է «հսկող հրեշտակների տաճար», հայերեն զվարթուն բառից, որը նշանակում է հրեշտակ։ Հայ պատմաբան Սեբեոսի վկայությամբ, այն կառուցվել է կաթողիկոս Ներսես III Շինարարի օրոք՝ 640-650 թվականներին, որը պլանավորում էր իր նստավայրը Դվինից տեղափոխել Վաղարշապատ: 10-րդ դարում տաճարը փլուզվել է երկրաշարժի ժամանակ՝ երկրորդ շարքի հենարանային միացումների թուլության պատճառով: Զվարթնոցի ավերակները հայտնաբերվել են 1901-1907 թվականների պեղումների ժամանակ: Մինչ օրս առաջին շարքը գրեթե ամբողջությամբ վերականգնվել է: