
Արմինֆո.Հայաստանի դեմ Ադրբեջանի զավթողական ծրագրերը հնարավոր են դարձել բացառապես Արցախի հարցով վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի որոշումներից հետո։ Այս մասին Facebook-ի իր էջում գրել է ադրբեջանագետ Տաթևիկ Հայրապետյանը՝ Ադրբեջանի կողմից կեղծ հայեցակարգի ակտիվ առաջմղման և Հայաստանի ինքնիշխան տարածքների նկատմամբ հնչող տարածքային հավակնությունների ֆոնին։
Փորձագետը համոզմունք է հայտնել, որ ագրեսիվ կերպով առաջ մղելով պատմության մեջ նախկինում երբևէ գոյություն չունեցած «Արևմտյան Ադրբեջան» անվանումը կրող պետական հայեցակարգը՝ Ադրբեջանի ղեկավարությունը, բացի վտանգավոր օկուպացիոն օրակարգից, հայերի դեմ վարում է նաև բարոյահոգեբանական ագրեսիվ պատերազմ։ Այս կապակցությամբ նա հիշեցրել է, որ օրեր առաջ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի ուղղակի հրահանգով ադրբեջանցիները հավաքվել են Նախիջևանում, որտեղ մոտ 20 տարի առաջ վերջնականապես երկրի երեսից ջնջել էին հայերի հարուստ մշակութային ժառանգությունը։
«Այդ հանդիպման ժամանակ նրանք մեր պետությունն անվանեցին իրենց «հայրենիքը», իսկ հետո այն կոչեցին «Արևմտյան Ադրբեջան», որից հետո այնքան լկտիացան, որ տեսանյութեր տեղադրեցին Երևանի փողոցներից ու հայտարարեցին. «Ահա, տեսեք, սա մեր հողն է»։ Այս աբսուրդն այնքան մեծ է ու անհավատալի, որ երբեմն հարց ես տալիս՝ ինչպե՞ս է դա հնարավոր։ Հետո վերադառնում ես պարզ մարդկային տրամաբանությանը և արձանագրում, որ Ադրբեջանը ագրեսիվ և ցեղասպան պետություն է, որն այդպիսին եղել է և այդպիսին էլ մնում է։ Եվ նրանց համար Հայաստանի ու հայերի դեմ օկուպացիայի և ատելության քարոզչությունը նույնքան սովորական բան է, որքան ջուր խմելը»,- գրել է ադրբեջանագետը։
Միևնույն ժամանակ, նա փաստել է, որ այդ «ախորժակը» մեծացրել է Հայաստանի գործող ղեկավարությունն իր զիջողական քայլերով։ «Հայաստանում իշխանության ղեկին գտնվող և Ալիևի առջև սողացող կոլաբորացիոնիստները միայն մեծացրել են նրա ախորժակը։ Ինչքան շատ էին նրանք գնում զիջումների, այնքան ավելի վտանգավոր էր դառնում Ադրբեջանը մեր պետության նկատմամբ»,- ուշադրություն է հրավիրել Հայրապետյանը։
Միևնույն ժամանակ, փորձագետի խոսքով, այդ հանդիպման ընթացքում Ադրբեջանի գիտության և կրթության նախարար Էմին Ամրուլլաևն ուղղակիորեն ասել է. «Արևմտյան Ադրբեջանի թեման ունի ռազմավարական նշանակություն»։ Այլ կերպ ասած, ինչպես պարզաբանել է Հայրապետյանը, սա նշանակում է, որ Հայաստանի դեմ զավթողական ծրագրերը դարձել են նրանց նոր պետական ռազմավարությունը։ «Եվ սա հնարավոր է դարձել բացառապես Արցախի հարցով Փաշինյանի որոշումներից հետո, քանի որ նախկինում Ադրբեջանը երբեք չէր համարձակվի նման բան հայտարարել։ Ընդ որում, այս ճշմարտությունն ընդունել է ինքը՝ Ալիևը՝ հայտարարելով, որ «նախքան լեռնային ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորումը վաղաժամ էր այդ մասին խոսելը»»,- ուշադրություն է հրավիրել ադրբեջանագետը։
Միևնույն ժամանակ, Հայրապետյանի խոսքով, 2022 թվականի դեկտեմբերի 24-ին այս զավթողական հայեցակարգը շրջանառության մեջ դնելու պահից ի վեր, բոլոր դիվանագիտական, քաղաքական և տեղեկատվական մեթոդներով հնարավոր կլիներ այնպես անել, որ դա դառնար հսկայական գլխացավանք Ադրբեջանի ղեկավարության համար՝ այն աստիճան, որ Ալիևը զղջար այդ տերմինի կիրառման համար։ «Դրա համար բոլոր հնարավորությունները եղել են և կան, բայց ներկայիս ղեկավարությունը, գործելու փոխարեն, պարզապես պայքարում է մեր ինքնության, պետության հիմքերի, Անկախության հռչակագրի, բանակի, Արցախի, Հայ Առաքելական Եկեղեցու (ՀԱԵ) և ազգային արժանապատվության դեմ՝ Ալիևի պահանջներին համապատասխան»,- ամփոփել է փորձագետը։
Նշենք, որ Ադրբեջանը, Արցախի բռնի զավթումից հետո, սկսել է առաջ մղել նոր նարատիվ այսպես կոչված «Արևմտյան Ադրբեջանի» մասին։ Այսպիսով, Ադրբեջանի իշխանությունները փորձում են առաջ տանել ադրբեջանցիների կողմից Հայաստանի սողացող օկուպացիան՝ փորձելով Հայաստան վերաբնակեցնել մոտ 300 հազար ադրբեջանցու։ Ընդ որում, ԽՍՀՄ փլուզման պահին Հայաստանում բնակվում էր 80 հազարից պակաս ադրբեջանցի։ Վերջիններս Հայաստանը լքել են անցյալ դարի 90-ականների վերջին կամավոր հիմունքներով՝ հայկական պետությունից փոխհատուցում ստանալով թողնված գույքի դիմաց, ի տարբերություն Ադրբեջանում ապրող շուրջ 500 հազար հայերի։ Վերջիններս փախել են Ադրբեջանից՝ փորձելով փրկել իրենց կյանքը ջարդերի ֆոնին, շատ դեպքերում՝ ամեն ինչ թողած։