“Հույս ունեմ, որ Նոր տարին կդիմավորենք առանց կրակոցների”

Ադրբեջանի սահմանին գտնվող, Տավուշի լեռներում թաքնված Բարեկամավան գյուղը ընդունեց մեզ արևոտ եղանակով, որը այնուամենայնիվ չխանգառեց գյուղի երեխաներին ուրախությամբ ընդունել գյուղ ժամանած Ձմեռ պապին: Հայաստանի Ազգային ագրարային համալսարանի տնտեսական ֆակուլտետի 4-րդ կուրսի ուսանողուհի ժպտերես Մարիամ Ղարագյոզյանը 21 տարեկան է: Հենց նա է դառնում մեր «զբոսավարը» գյուղական տոնախմբության ժամանակ:

Բարեկամավանը գտնվում է Երևանից մոտ 180 կմ հեռավորության վրա, սակայն բոլոր արձակուրդները աղջիկը անց է կացնում հայրենի գյուղում: «Չգիտեմ նրանից է դա արդյոք , որ մեր սահմանամերձ գյուղը ունի բազում խնդիրներ, թե ինձ կապում են նրա հետ հիշողությունները, սակայն ես չեմ կարող պատկերացնել, որ երբևիցե կմոռանամ Բարեկամավանը», - ասում է Մարիամը:

Գյուղում տիրում է նախատոնական տրամադրություն: Եվ շատ տների դարպաներ, որոնց վրա մեր անցած այցի ժամանակ կախված էին կողպեքներ, այսօր լայն բացված են. բնակիչները վերադարձել են Ռուսաստանից և Երևանից, որպեսզի դիմավորեն Նոր տարին տանը: 2015-ի ավարտը մատուցեց հատկապես փոքր բարեկամավանցիներին հաճելի անակնկալ. գյուղ է անսպասելի այցելել Ձմեռ պապը նվերներով:

«Ձմեռ պապի գալը մեզ համար շատ անսպասելի էր, հաշվի առնելով, որ այսպիսի նվերի մենք դեռ երբեք չենք արժանացել: Տեսնու՞մ եք, ինպես են ուրախանում մեր երեխաները: Դա մեզ կրկնակի է ուրախացնում: Մեզ չեն մոռանում, և մենք , իհարկե, բարձր ենք գնահատում ցանկացած ուշադրության դրսևորում մեր և մեր խնդիրների նկատմամբ», - ասում է Մարիամը:

«Ձմեռ պապը» - Բարեկամավանի երեխաների ուրախության կազմակերպիչ և հովանավոր Ֆրանսիայում բնակվող Համլետ Հովսեփյանը, իր ընկերների հետ հիմնել է Ստրասբուրգում «Հայորդի» հասարակական կազմակերպությունը: Բարեկամավան և Ոսկևան այցելած 8 հայորդիները այդ կազմակերպության հայաստանյան մասնաճյուղի անդամներ են: Ձմեռ պապը, այցելելով տավուշցի երեխաներին, բաժանում է նրանց գրենական պիտույքներ, հագուստ, խաղալիքներ և, իհարկե, քաղցրավենիք: Հատուկ ուշադրության են արժանանում կարիքավոր ընտանիքները:

Հասարակ խոսքերով բնութագրել երեխաների ուրախությունը և նրանց ծնողների շնորհակալ լինելը բավականին դժվար է: Նշենք միայն, որ Ձմեռ պապը կտրել է բերակամավանցիներին առօրյա խնդիրներից, մատուցելով այն, ինչը վերջին տարիներին նրանց այդպես էր պակասում. ավելի լավ ապագայի հույս և հավատ: Կրկնակի հաճելի է տեսնել ուրախություն և ոգևորություն Ձմեռ պապիկի հետ եկած մարդկանց դեմքերին:

«Իհարկե, այս այցով ամանորյա տոնակատարությունը գյուղում չի ավարտվում: Ամանորյա գիշերը երեխաները հագնում են Ձմեռ պապի և Ձյունանուշի շորերը, այցելում են գյուղի տները, շնորհավորում և նվերներ բաժանում մարդկանց: Ինձ համար շատ ծանր է , որ տարեց տարի այդ տները շարունակում են պակասել: Ամեն տարի ամանորյա միջոցառում է անցկացվում և մեր դպրոցում: Կկայանա այն և այս տարի , չնայած որ դպրոցում մնացել է ընդամենը 8 աշակերտ» , - պատմում է Մարիամը:

Նա չի մեղադրում բարեկամավանցիներին հայրենի գյուղը լքելու համար: Մարդիկ անում են դա ստիպված երեխաների ապագան ապահովելու նպատակով: Եվ չնայած, Մարիամի ծնողները բնակվում են Ռուսաստանում, ամանորյա տոները նրանց ընտանիքը միշտ նշում է հայրենի օջախում: «Նախկինում ես նրանց ասում էի, ինչո՞ւ եք գալիս, չէ որ այստեղ կրակում են: Սակայն հոգու խորքում ես միշտ ուրախ էի նրանց գալու համար: Ինչպե՞ս կարելի է նշել Ամանորը ուրիշի տանը, օտարության մեջ: Բացի այդ, նրանց գալու հետ մեկտեղ մեկ լույս ավել է վառվում գյուղում» ...

Մարիամը ամեն ինչն անում է, որպեսզի սոցցանցերի միջոցով կապ ապահովի արտասահմանում բնակվող համագյուղացիների հետ, ինչում նրան օգնում են բարեկամավանցի ընկերները: «Ամեն ինչին հակառակ, մենք տոնում ենք Ամանորը բարձր տրամադրությամբ, շնորհավորում ենք միմյանց, նվերներ տալիս միմյանց: Եվ գլխավոր ամանորյա կենացը մեզ մաղթում է խաղաղություն և որ ոչ ոք չլքի Բարեկամավանը» , - ասում է աղջիկը:

Դեկտեմբերի 31-ին Բարեկամավանի երիտասարդությունը ամենաբարձր սարի գագաթին ադրբեջանական դիրքերի դիմաց խարույկ է վառում: Հաճախ այնտեղից պատասխանում են ինքնաձիգից բացված կրակով: «Անցած տարի ամանորյա տոներին նրանք գնդակոծեցին գյուղի եկեղեցին: Ես մինչ այսօր պահում եմ գնդակները: Բարեբախտաբար, այս տարի դեռ հանգիստ է և ես շատ մեծ հույս ունեմ, որ այս Նոր տարին մենք կդիմավորենք առանց կրակոցների», ասում է Մարիամը: