Քաղաքագետը ՀՀ իշխանություններին. Ինչո՞ւ եք նեղվում, երբ ՀՀ որոշ տարածքների տրվում են ադրբեջանական անուններ։

Արմինֆո.Քաղաքագետ Հրանտ Միքայելյանը արձագանքել է ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի հայտարարություններին։

«Երբ Ալեն Սիմոնյանն ասում է. «Ղարաբաղը պատկանում է Ադրբեջանին, ինչո՞ւ եք այն անվանում Արցախ»։ Այդ դեպքում ինչո՞ւ եք նեղվում, երբ ՀՀ որոշ տարածքների տրվում են ադրբեջանական անուններ»։ Սա նշանակում է Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի նկատմամբ տարածքային պահանջների օրինականության լիակատար ճանաչում։ Եկեք վերլուծենք այս հայտարարությունը։ Արցախը այս տարածքի պատմական և քաղաքական անվանումն է, որը պատմության ընթացքում գոյություն է ունեցել որպես Հայաստանի մարզ և, մասնավորապես, քաղաքական իմաստով՝ որպես պետություն՝ 1991-ից մինչև 2023 թվականը։ Հետևաբար, դրա հիշատակումը բոլորովին էլ համարժեք չէ ադրբեջանական տարածքի նկատմամբ պահանջների։ Քաղաքագետը նշեց, որ ներկայիս «Հայկական կառավարությունը» Ադրբեջանի քաղաքական պահանջները, որոնք արտահայտվում են պետական ​​մակարդակով, նույնացնում է հանրային քննարկումների և մասնավոր անձանց հայտարարությունների հետ։

Նա նշեց, որ Սիմոնյանը Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի ամբողջ տարածքի նկատմամբ չարտոնված, օդից դուրս մղված պահանջները նույնացնում է Արցախի մասին խոսակցությունների հետ, որը պարզապես մի տարածաշրջան է, որը պաշտոնապես (Ստալինի, Ալիևի, Էրդողանի, Փաշինյանի, Շառլ Միշելի և մի քանի ուրիշների կողմից) միացված է Ադրբեջանին։ Իշխանությունները, ինչպես նշեց Հրանտ Միքայելյանը, փորձում են ջնջել նույնիսկ հիշողությունը և ցանկացած քննարկում Արցախի, այլ ոչ թե տարածքային պահանջների կամ Արցախում հայկական պետականության վերականգնման մասին։

«Արևմտյան Ադրբեջանի» հետ «փոխանակելու» ոչ մի տեղից ի հայտ եկած գաղափարն արդեն ձախողվել է. Ալիևը հրաժարվեց խաղալ այս խաղը և մերժեց Փաշինյանի առաջարկները, երբ վերջինս առաջարկեց հրաժարվել Արցախից՝ «Արևմտյան Ադրբեջանից» հրաժարվելու դիմաց։ Հիշեցնեմ նաև, որ Փաշինյանը հրաժարվեց Հայաստանի իրական «ծննդյան վկայականից» / «կադաստրային փաստաթղթից»՝ Անկախության հռչակագրից՝ հօգուտ Ադրբեջանի կողմից մասնակի և ժամանակավոր ճանաչման։ Մասնավորապես, Ալիևը մեկ շաբաթ առաջ ասել էր. «Մենք բազմաթիվ պատճառներ ունենք չճանաչելու Հայաստանի տարածքային ամբողջականությունը, բայց մենք պատրաստ ենք այս քայլին գնալ հանուն խաղաղության և մեր հարաբերությունների ապագայի։ Բայց ես չեմ կարող երաշխավորել, որ վեց ամիս անց մեր դիրքորոշումը կմնա նույնը»։ Այսպիսով, ճանաչումը կեղծ է, կարճատև և չի լուծում Հայաստանի երկարաժամկետ անվտանգության որևէ հարց։ Սակայն, իբր, Արցախը հանձնվել է դրա համար։ Ի՞նչ է իրականում կատարվում։ Ալիևը առաջ քաշեց «խաղաղության ճանապարհին» մեկ այլ պահանջ՝ ստիպել բոլոր հայերին մոռանալ Արցախը, այլ ոչ թե «հիշատակել Արցախը, որպեսզի փախստականները չհամարձակվեն հիշեցնել նրանց, որ պետք է վերադառնան Արցախ, հակառակ դեպքում պատերազմ կլինի»։ Եվ հաշվի առնելով, որ Փաշինյանը ոչինչ չի արել Հայաստանի անվտանգությունն ամրապնդելու համար, այս փաստարկը միշտ գործում է: Եվ <խաղաղության համար> մենք պետք է համաձայնվենք ևս մեկ պայմանի հետ: Խնդիրն այն է, որ դրանք արդեն տասնյակներով են եղել, և յուրաքանչյուր հաջորդ Ալիևի հետ նա կարող է ավելի ու ավելի մեծ ճնշում գործադրել Հայաստանի վրա, և Հայաստանն ավելի ու ավելի քիչ գործիքներ ունի դիմադրելու համար», - ընդգծեց քաղաքագետը: «Եվ երբ դիմադրության մյուս բոլոր գործիքները սպառվեն, հաջորդ պահանջները կլինեն՝ տվեք մեզ տարածք, տարհանեք մարդկանց, թողեք մեր մարդկանց ներս մտնեն, կիսվեք ջրով, տվեք մեզ հանքի վերահսկողությունը և այլն: Ախ, ինչի՞ մասին եմ խոսում: Սա արդեն տեղի է ունեցել: Կլինի ավելին, պարզապես ավելի հեռու, ավելի խորը, ավելի մոտ է Երևանին»: