
Արմինֆո. ՀՀ խորհրդարանի խոսնակ Ալեն Սիմոնյանը վստահեցնում է, որ նոր Սահմանադրության ընդունումը պայմանավորված է բացառապես Հայաստանի շահերով և չի իրականացվում Բաքվի պահանջով։
«ՀՀ Սահմանադրությունը և նախատեսված փոփոխությունները ընդունվում են Հայաստանի շահերից ելնելով։ Դրանք չեն ընդունվում Ադրբեջանի շահերից ելնելով։ Դրանք ընդունվում են Հայաստանի գոյատևման և ապագայի համար», - մարտի 24-ին խորհրդարանում կայացած ճեպազրույցի ժամանակ ասել է Սիմոնյանը։
Հարցին, թե արդյոք Հայաստանը կարող է սահմանադրական փոփոխություններ պահանջել Ադրբեջանից, Սիմոնյանը նշել է, որ Բաքվի հետ բանակցություններ են վարվել խաղաղության պայմանագրի վերաբերյալ, և դրանում նման կետ չկա. խաղաղության պայմանագրի բոլոր կետերը երկկողմանի են։
«Նման օրակարգ չկա։ Հայաստանին լավ բանակ է պետք։ Ես դա անում եմ, որպեսզի հայկական բանակը լավ զինված լինի և կարողանա պաշտպանվել։ Ես չեմ կարծում, որ պետք է ինչ-որ բան պարտադրեմ Ադրբեջանին, Թուրքիային կամ Վրաստանին, որպեսզի վաղը նրանք մտածեն մեզ ինչ-որ բան պարտադրելու մասին։ Ես մտածում եմ Հայաստանի շահերի մասին»։ «ՀՀ շահերը պահանջում են, որ մենք ունենանք Սահմանադրություն, որը թույլ չի տա որևէ մեկին մեզ դիտարկել որպես սպառնալիք տարածաշրջանում», - նշել է Ալեն Սիմոնյանը։
Մեկ օր առաջ ՀՀ արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը հայտարարել էր, որ Հայաստանի Սահմանադրության նախագծի տեքստը լիովին պատրաստ է։ «Փաստաթղթի իրավական մասը լիովին պատրաստ է, և քաղաքական համատեքստը ներկայումս մշակվում է։ Մենք կշարունակենք աշխատել Խորհրդի հետ՝ ապահովելու համար, որ չքննարկված հարցեր չլինեն», - ասել է Գալյանը։
Պատասխանելով ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ ՀՀ Սահմանադրության նախագծում ՀՀ հռչակագրին հղում կատարելու դեմ հարցին, քանի որ նա դա գնահատել է որպես հակամարտության ռիսկեր ստեղծող (մասնավորապես, հռչակագրի կետերից մեկը նախատեսում է Հայաստանի միավորումը Լեռնային Ղարաբաղի հետ, ինչին դեմ է Ադրբեջանը՝ սահմանադրական փոփոխությունները կապելով Երևանի հետ խաղաղության համաձայնագիր կնքելու հնարավորության հետ), Գալյանը նշել է, որ վարչապետը, որպես քաղաքական գործիչ, իրավունք ունի արտահայտել իր դիրքորոշումը։ Խորհրդի անդամները նույնպես կարող են տարբեր մոտեցումներ ունենալ, բայց բոլոր նախաձեռնությունները քննելով՝ անհրաժեշտ է հասնել ընդհանուր հայտարարի։