Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը ցավակցություն են հայտնել Ավետիք Իշխանյանի մահվան կապակցությամբ

Արմինֆո. Հայաստանի երկրորդ եւ երրորդ նախագահներ Ռոբերտ Քոչարյանը եւ Սերժ Սարգսյանը ցավակցություն են հայտնել իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանի մահվան կապակցությամբ:

Ռոբերտ Քոչարյանի ցավակցական ուղերձում, մասնավորապես, ասված է. "Խոր ցավով տեղեկացա Ավետիք Իշխանյանի անժամանակ մահվան մասին: Նա այն բացառիկ իրավապաշտպաններից էր, ում գործունեությունը բարձր գնահատականի է արժանի խիզախության, սկզբունքայնության և պետության ճակատագրով մտահոգվելու համար: Ցավակցում եմ Ավետիք Իշխանյանի ընտանիքին, հարազատներին և զինակիցներին":

Իսկ Սերժ Սարգսյանի ցավակցական ուղերձում, մասնավորապես, ասված է. "Խոր ցավով տեղեկացա իրավապաշտպան, հասարակական գործիչ, "Ղարաբաղ" կոմիտեի անդամ Ավետիք Իշխանյանի մահվան մասին: Մեր այսօրվա իրականությունը՝ Արցախի կորուստը, Հայաստանում տիրող իրավիճակի հստակ գիտակցումը վերջին տարիներին հյուծել էին այդ մտավորականին, որը բազմաթիվ գիտական աշխատություններ, հրապարակախոսական հոդվածներ էր գրել, չէր համակերպվել այդ իրողության հետ և մինչև վերջին օրերը պայքարում էր դրա համար պատասխանատվություն կրողների դեմ: Այս ցավն ու զայրույթը լիովին արտահայտված են նրա հրաժեշտի խոսքում: Կորստի այս ծանր պահին խորին ցավակցություն և զորակցություն եմ հայտնում Ավետիք Իշխանյանի ընտանիքին, մերձավորներին, հարազատներին և գործընկերներին":

Հիշեցնենք, որ Ավետիք Իշխանյանը մահացել է փետրվարի 16-ին: Փետրվարի 25-ին նա կդառնար 70 տարեկան ։ Իրավապաշտպանի մահվան լուրը հայտնել են նրա հարազատները՝ նրա խնդրանքով Facebook սոցիալական ցանցում հրապարակելով նրա հրաժեշտի խոսքերը.

«2020թ․ դավաճան-վարչապետի կողմից հրահրված պատերազմը ինձ հունից հանեց, իսկ նոյեմբերի 9-ը, կարելի է ասել, կործանեց կյանքս։ Դրանից հետո, այնուամենայնիվ որոշակի հույսեր էի փայփայում, որ դավաճանին հեռացնելուց հետո, թերևս հնարավոր է ինչ-ինչ հարցեր կարգի բերել, փոխել անդառնալի թվացող իրադարձությունների ընթացքը։ Սակայն, ավաղ, ոչ միայն չկարողացանք պարտության պատասխանատու և խորհրդանիշ ճիվաղին հեռացնել, այլև նա առավել ամրապնդեց իշխանությունը, շարունակելով հայրենիքի վաճառքը։ Այս տարիներին խոր հիասթափություն ունեցա շատ մտերիմներից՝ բարեկամներ, ընկերներ, գործընկերներ, ինչպես նաև հայ ժողովրդից և ողջ մարդկությունից․․․ինքս ինձնից։ Այս ամենին ջղերս չդիմացան և օր օրի առողջությունս քայքայվեց։ Այլևս չեմ տեսնում որևէ հույսի շող Հայաստանի և Արցախի ապագայի համար։ Լինելով «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ, որի նպատակն էր ազատագրել Արցախը, այսօր իմ պատասխանատվությունն ու միաժամանակ անզորությունն եմ զգում Արցախի հարցում։ Չեմ ցանկանում տեսնել հայրենիքիս վերջնական կործանումը, չեմ ցանկանում, որ իմ պահվածքի պատճառով հետապնդվեն իմ զավակները, նաև իմ տրամադրությամբ և առողջությամբ բեռ դառնալ հարազատներիս, ընկերներիս համար։ Կյանքն ինձ համար այլևս դարձել էր տառապանք, և՛ ֆիզիկապես, և՛ հոգեպես։ Ամեն գիշեր պառկելուց, մեծ հույսեր էի փայփայում, որ այլևս չեմ արթնանա։

Ներեցեք, եթե կարող եք, առաջին հերթին կինս՝ Նունեն, մայրս՝ Բյուրակն Չերազ-Անդրեասյանը, տղաներս՝ Ռաֆայելն ու Հրաչյան, քույրս՝ Վարդուհին, բոլոր հարազատներս, ընկերներս, համախոհներս։

Հիշենք Վահան Տերյանին․

Հրաժեշտի գազել

Ամեն վայրկյան սիրով տրտում ասում եմ ես մնաս բարով.

Բորբ արևին իմ բոց սրտում ասում եմ ես մնաս բարով:

Մնաք բարով ասում եմ ես բոլոր մարդկանց չար ու բարի,

Տանջվող ու որբ Ադամորդուն ասում եմ ես մնաս բարով:

Մնաք բարով ասում եմ ես ընկերներիս` մոտ ու հեռու,

Ոսոխներիս` չար ու արթուն ասում եմ ես մնաք բարով:

Երկնի մովին, կանաչ ծովին, անտառներին խոր ու մթին,

Գարնան ամպին լույս ոլորտում ասում եմ ես մնաք բարով:

Ոսկեշղթա իմ հուշերին, իմ գիշերին, իմ փշերին,

Արտույտներին ոսկի արտում ասում եմ ես մնաք բարով»: