Ալեքսանդր Կոչուբաևը վստահ է. Սահմանագծման հանձնաժողովի կանոնակարգի վերաբերյալ ՍԴ որոշումը պետական դավաճանության համար քրեական վարույթ հարուցելու առիթ է

Արմինֆո. ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 418-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում թշնամու կողմն անցնելու միջոցով պետական դավաճանություն կատարելու համար: Փաստաբան Ալեքսանդր Կոչուբաեւն այդպես է մեկնաբանել Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ սահմանագծման հանձնաժողովների համատեղ գործունեության կանոնակարգի սահմանադրականության վերաբերյալ Հայաստանի Սահմանադրական դատարանի որոշման տեքստը, որը նախօրեին հրապարակվել է ՍԴ կայքում եւ լայն հասարակական արձագանք է հարուցել:

«Սիրելի ԶԼՄ ներկայացուցիչներ, ցանկանում եմ հայտնել, որ ՍԴՈ-1749 որոշման առնչությամբ դիրքորոշում չեմ հայտնելու մինչդատական վարույթի արդյունավետությանը չխոչնդոտելու նկատառմամբ։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 418-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում թշնամու կողմն անցնելու միջոցով պետական դավաճանություն կատարելու համար։

Մի փնտրեք իրավաբանություն մի տեղ, որտեղ առկա է հանցագործություն։ Կարծում եմ այս որոշումը պետք է լինի ոչ թե իրավական քննարկումների, այլ՝ քրեական վարույթ նախաձեռնելու առիթ։ Անկախության հռչակագրի վերաբերյալ նման դիտարկումներ կարծում եմ, որ կարող է կատարել բացառապես թշնամու կողմն անցած պետական դավաճանը և սա որոշումը ստորագրած բոլոր դատավորները կարծում եմ պետք է հստակ գիտակցեն։ Անկախության հռչակագիրը վերսահմանադրական իրավաքաղաքական փաստաթուղթ որևէ մարմին, առավել ևս ՍԴ դատավորը չեն կարող գնահատել դրա իրավաչափությունը, որովհետև վերջինս այդպիսի որակ չունի։ Հռչակագիրը կամ կա կամ՝ ոչ, եթե այն կա այն անհակասելի է։ Եվ վերջապես Սահամանդրության նորմերը չեն կարող հակասել միմյանց, դրանցից որոշը ունենան առավելություն մյուսների նկատմամբ. դա անգրագիտության արդյունք է (չնայած կազմից չեմ ակնկալում հակառակը՝ որակի բացակայությամբ պայմանավորված), այդպիսի սխալ առաջին կուրսեցին էլ չի կարող կատարել։ Հիմա եկեք հասկանանք էս մարդիկ հանցագործ են, թե անգրագետ։ Եթե առաջինը՝ պետք է ենթարկել քրեական հետապնդման, եթե երկրորդը պետք է հրաժարական տան։

Անկախության հռչակագիրը բացարձակ արժեք է, ՍԴՈ որոշումը ուղիղ հարված էր ազգային արժանապատվությանը, ես վիրավորված եմ, ես սա հիշելու եմ», - գրել է փաստաբանը՝ «Ֆեյսբուքի» իր էջում։

Նշենք, որ հոկտեմբերի 30-ին սոցիալական ցանցերի հայկական հատվածում հերթական սկանդալն է բռնկվել, որը հարուցված էր Սահմանադրական դատարանի կայքում հրապարակված Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև սահմանագծման հանձնաժողովների համատեղ գործունեության կանոնակարգի սահմանադրականության վերաբերյալ որոշմամբ։

33 էջանոց որոշման տեքստի 26- 27-րդ էջերում, մասնավորապես, ասվում է. «ԽՍՀՄ կուռ և միաձույլ, դրա իրավազորության ներքո գտնվող ժողովուրդների անկախության, ինքնիշխանության, ժողովրդավարական ազատությունների և իրավական պետության գաղափարներին արմատապես հակադրվող և դրանց նկատմամբ ծայրահեղ անհանդուրժողական գաղափարաբանությամբ ամբողջությամբ ներծծված իրավակարգի պայմաններում Հռչակագիրը, փաստացի ճեղքելով սովետական իրավական կայունության պատնեշը, ապահովել է այն իրավական պատուհանը, որով, հաջորդաբար, ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքի իրացմամբ Հայաստանը հասել է վերը նշված հանգրվաններին։ Ինքնիշխան, ժողովրդավարական, սոցիալական և իրավական Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ ուղղակիորեն ամրագրված շրջանակից 27 դուրս Հռչակագրի որևէ դրույթի սահմանադրական (առավել ևս՝ Սահմանադրության անփոփոխ) դրույթի իրավական ուժով օժտված լինելու ուղով շարժվելու հետևանքային ազդեցությունը «սահմանադրական երկիշխանության» վտանգի ներուժով, Հռչակագիրը վերածելու է «զավակին խժռող ծնողի»։ Սա չի եղել ո՛չ Հռչակագրով, ո՛չ էլ Սահմանադրությամբ հետապնդվող նպատակ։

3.6. Վերը նշված բոլոր նկատառումների հանրագումարային համակցության արդյունքում սույն որոշման 2-րդ կետում շարադրված հարցի ամբողջական լուծման նպատակով Սահմանադրական դատարանը եզրահանգում է, որ Սահմանադրության նախաբանում «հիմք ընդունելով Անկախության հռչակագրում հաստատագրված հայոց պետականության հիմնարար սկզբունքները և համազգային նպատակները» դրույթը չի վերաբերում որևէ սկզբունքի կամ նպատակի, որն ամրագրված չէ Սահմանադրությամբ:

3.7․ Սահմանադրական դատարանի այս եզրահանգումն այլևս վերացնում է Հռչակագրի նախաբանում ամրագրված «հիմնվելով 1989 թվականի դեկտեմբերի 1-ի «Հայկական ԽՍՀ-ի և Լեռնային Ղարաբաղի վերամիավորման մասին» Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի և Լեռնային Ղարաբաղի Ազգային խորհրդի համատեղ որոշման վրա» դրույթի վերաբերյալ՝ սույն որոշման 2-րդ կետում նշված հարցի լուծման համար հետագա քննության անհրաժեշտությունը»։