Սամվել Շահրամանյանի գլխին ամպեր են կուտակվում. անկախ դիտորդներ

Արմինֆո.Հայաստանի իշխանությունների հետ փոխկապակցված մեդիառեսուրսներն սկսել են զբաղվել հանրային կարծիքի նախապատրաստմամբ Արցախի նախագահ Սամվել Շահրամանյանի ձերբակալությանը։

Օրեր առաջ մի շարք մեդիահարթակներ տարբեր սոուսով սկսել են տարածել "մատից ծծած" տեղեկատվություն այն մասին, թե, իբր, Արցախի նախագահը "պետական դավաճան" Սարգիս Գալստյանին պետական պաշտոնի է նշանակել Արցախը լուծարելու հրամանից հետո ՝ շատ լավ իմանալով նրա ով լինելը։ Այդ ոչ մի ապացույցով չհիմնավորված պնդումներին արձագանքել է արցախցի փաստաբան Ռոման Երիցյանը։ Նա, մասնավորապես, ուշադրություն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ 15․07․2024 թ. «MediaNews» վերտառությամբ կայքում տեղ է գտել «Շահրամանյանը պետական դավաճանին պաշտոնի նշանակել է Արցախի լուծարման փաստաթուղթը ստորագրելուց հետո՝ քաջատեղյակ լինելով Սարգիս Գալստյանի դավաճանության մասին» վերնագրով հայտարարություն, որը տարածել են իշխանամետ օրակարգը սպասարկող այլ ռեսուրսներ։

Փաստաբանն ընդգծել է, որ հեղինակը կայքին բնորոշ ձևով, չհիմնվելով հավաստի ու արժանահավատ փաստական հանգամանքների վրա, էժանագին, կեղծ ու արատավորող տեղեկություններ է տարածել Արցախի Հանրապետության նախագահի հասցեին։

«Թերևս սկսենք նրանից, որ Սարգիս Գալստյանը ոչ թե պետական դավաճանության համար դատապարտված, այլ լրտեսության մեջ ընդամենը մեղադրվող արցախցի է, ինչպիսի պայմաններում առնվազն անհեթեթ է հայտարարությունն առ այն, որ պետական դավաճանին պաշտոնի նշանակելով Շահրամանյանը փաստացի պետական դավաճանություն է գործել։

Երկրորդ՝ Արցախի նախագահը չունի և եբևէ չի ունեցել իր աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնին որևէ անձի նշանակելու իրավասություն, հետևաբար հայտարարությունն առ այն, իբր Գալստյանն իր պաշտոնը ստանձնել է նախագահի հրամանագրով, մեղմ ասած իրատեսական չէ», - նշել է փաստաբանը։

Երիցյանը հավելել է, որ Արցախը լուծարելու վերաբերյալ հրաման Արցախի իրավական համակարգում երբևէ գոյություն չի ունեցել և ունենալ չէր էլ կարող։ «Չնայած այս կապակցությամբ արդեն իսկ կատարել եմ բազմաթիվ հայտարարություններ, այնուամենայնիվ, վերստին պետք է նշեմ, որ Արցախի Հանրապետությունը նախագահի հրամանագրով լուծարված լինելու մասին հայտարարություններն իրականությանը չեն համապատասխանում։

Անդրադառնալով Սարգիս Գալստյանին պաշտոնի նշանակելու նախապատմությանը՝ հանրությանն իրազեկեմ, որ վերջինս Արցախի բնակչության տարհանմանը չի մասնակցել՝ փոխարենը հայտարարելով, որ ընտանիքի հետ մնում է Արցախում։ Հաշվի առնելով իր հետ միասին նաև տասնյակ այլ բնակիչների Արցախը չլքելու հանգամանքը՝ ինչպես նաև այն, որ մնացած բնակիչներից միայն Գալստյանն ուներ հանրային ծառայության փորձ (զբաղեցրել էր պետական կամ հանրային այլ ծառայության տաբեր պաշտոններ), ուստի վերջինս համապատասխան իրավասու պաշտոնատար անձի հրամանով նշանակվել է նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնում։ Հրամանը կայացվել է ռուսերեն լեզվով՝ Արցախում մնացաց արցախցիների անունից ադրբեջանական իշխանությունների հետ բանակցություններ վարելու և նրանց շահերը ներկայացնելու նպատակով։

Վերոգրյալը խեղաթյուրող և հանրությանն այլ կերպ ներկայացնող լրագրողներն իրենց հիմարագին հայտարարությունների համար կրելու են ինքնուրույն պատասխանատվություն», - գրել է Երիցյանը:

Հավելենք, որ անկախ դիտորդները հակված են կարծելու, որ նման հրապարակումներն այն բանի ցուցիչ են, որ Սամվել Շահրամանյանի գլխին ամպեր են կուտակվում։ Նրանց կարծիքով, առիթը, հավանաբար, Արցախի նախագահի արտահայտություններն էին, որոնք արվել էին ավելի քան մեկ ամիս առաջ ՝ ի պաշտպանություն համայնքապետերի, որոնց ձերբակալում էին Հայաստանում հանրահավաքներին մասնակցելու համար: Այն ժամանակ Շահրամանյանը նշել էր, որ արցախցիներն ունեն նույն իրավունքները, ինչ՝ ՀՀ քաղաքացիները, և նրանք նույնպես ՀՀ քաղաքացիներ են և իրավունք ունեն մասնակցել հանրահավաքներին, որոնց հարկ կհամարեն: Այն ժամանակ էլ նա քաղաքական հետապնդում էր համարել Ստեփանակերտի քաղաքապետի ձերբակալությունը։ Նա նաև խոստացել էր հանդես գալ հայտարարությամբ և պատմել, թե ինչ է տեղի ունեցել Արցախում էթնիկ զտումներից առաջ:

Փորձագետները համոզված են, որ անհիմն մեղադրանքները, որոնք հասարակության մեջ ներարկվում են այն պայմաններում, երբ Գալստյանի նկատմամբ դատավարություն չի եղել, և նրա մեղքն ապացուցված չէ առնվազն մտահոգիչ են: Ստացվում է, որ "ժողովրդավարության բաստիոնում" անմեղության կանխավարկածն այդքան հեշտությամբ անտեսվում և ոտնահարվում է Հայաստանում ՝ առանց որևէ հետևանքի նրանց համար, ովքեր տիրաժավորում են տվյալ տեղեկատվությունը՝ այդպիսով մոլորեցնելով հանրությանը, հետապնդելով ներքաղաքական նպատակներ։