
Արմինֆո. Հայ զինվորականների մասնակցությունը ՆԱՏՕ-ի Noble Partner - 2020 զորավարժություններին Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության կողմից պրագմատիկայի հերթական դրսեւորումն է: ԱրմԻնֆո-ին այդպիսի կարծիք է հայտնել ՄՄՀՊԻ միջազգային հետազոտությունների ինստիտուտի եվրատլանտյան անվտանգության կենտրոնի առաջատար գիտաշխատող Սերգեյ Մարկեդոնովը։
ՆԱՏՕ-ի երկրների և գործընկերների հետ Վրաստանում նախատեսված Noble Partner-2020 բազմազգ, միջազգային զորավարժություններին Հայաստանի Զինված ուժերի մասնակցության մասին հայտարարել Է Վրաստանի պաշտպանության նախարար Իրակլի Ղարիբաշվիլին Հայաստան այցի ընթացքում:
<ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններին մասնակցելով՝ Երևանը հերթական անգամ գործնականում ապացուցում է չափազանց կարևոր թեզը. փոքր Հայաստանն իր արտաքին քաղաքականությունում փորձում է ուժի տարբեր կենտրոնների միջև հարաբերություններում ինչ-որ ոսկե միջինը գտնել՝ հատկապես Երևանի նատօյական վեկտորի զարգացման ճանապարհին մի շարք սահմանափակիչների առկայության պայմաններում։ Դրանց թվում, անշուշտ, Հայաստանի համար Ռուսաստանի հետ՝ իր շահավետության պատճառով փաստացի այլընտրանք չունեցող դաշնակցությունն է:
Այնուամենայնիվ, Noble Partner-2020-ին մասնակցության, ըստ ռուս վերլուծաբանի,
ընդհանուր առմամբ Երեւանի կողմից այդ խոշորագույն ռազմաքաղաքական դաշինքի և, մասնավորապես, դրա առանձին անդամների դիրքորոշման անտեսման անհնարինության հերթական վկայություն է: Հայկական դիվանագիտության նման մոտեցումը Մարկեդոնովը գնահատում է՝ որպես պրագմատիկայի դրսևորում ուռճացված սպասումների և պատրանքների նկատմամբ, որոնք դեռևս առկա են հետխորհրդային որոշ երկրների մոտ:
Վերլուծաբանը հիշեցրել է, որ Հայաստան-ՆԱՏՕ շփումները ծագել են ոչ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության իշխանության գալուց հետո։ Տեղի չունեցավ <թավշյա հեղափոխությունից> և ԵԱՏՄ-ին ու ՀԱՊԿ-ին ինտեգրվելուց Երևանի հրաժարվելուց հետո, հակառակը ՝ համագործակցության ուժեղացման ուղղությամբ մի շարք քայլեր ձեռնարկվեցին ։ Ընդ որում, Հայաստանը, որպես ՀԱՊԿ անդամ երկիր, գործնական օգուտներ է ստանում նաև ՆԱՏՕ-ի հետ գործընկերությունից։
Ըստ Մարկեդոնովի՝ դրանց թվում է Երևանի կողմից Հայաստանին ուղղակի կամ անուղղակի աջակցություն ապահովող բոլոր հնարավոր ռեսուրսների գործարկումը։ Հայկական դիվանագիտությունը ձգտում է բացառել ՆԱՏՕ-ի անդամ Թուրքիայի և ԱՄՆ-ի ու Եվրոպայի կարևոր էներգետիկ գործընկեր Ադրբեջանի կողմից կովկասյան աշխարհաքաղաքականության մենաշնորհացման սցենարն Արևմուտքի աչքում ։ Մինչդեռ Թուրքիան իր հերթին, նրա կարծիքով, սահմանափակող գործոն է Հայաստանի հյուսիսատլանտյան ինտեգրման ճանապարհին: