Շատերը Հայաստանում կուսակցություն ստեղծելու Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի նախագահ Արա Աբրահամյանի մտադրության մեջ ՙՊուտինի, Կրեմլի ձեռքն՚ են տեսել: Ձեր կարծիքով, իրականում ի՞նչ մտադրություններ ունի ՌՀՄ ղեկավարը:
Երբեմն ինձ թվում է, որ որոշ մարդիկ Հայաստանում գործում են միայն պատվերով: Պատվեր կա վարկաբեկելու՝ կանի դա, գովաբանելու՝ հիացած կգովի: Բոլորը հանկարծ հիշեցին Ռուսաստանի նախագահի հետ Արա Աբրահամյանի համապատասխան կապերի և այն մասին, որ նա Ռուսաստանի նախագահին առընթեր ազգամիջյան հարաբերությունների խորհրդի անդամ է: Իսկ այդ ամենը հայտնի էր վաղուց, և ոչ ոք դա չէր թաքցնում: Ռուսաստանի տեղեկատվական քաղաքականությունում մեր հայրենակցի հնարավորություններով հպարտանալու փոխարեն մենք աշխարհով մեկ աղաղակում ենք այդ կապերի և հնարավորությունների մասին՝ ինչպես ինչ-որ հանցանքի: Աբրահամյանը հստակ հայտարարել է, որ եթե անգամ կատարում է Ռուսաստանի նախագահի հանձնարարականները, ապա միայն Ռուսաստանի տարածքում: Եվ այդ մասին շատ լավ գիտեն նաև Արևմուտքում: Այդ պատճառով, կարծում եմ, մենք գործ ունենք բացառապես բոլորին հայտնի գաղտնիքի հետ: Եվ այդ ամենի շուրջը ինչ-որ խորը աշխարհաքաղաքական դասավորումներ կատարելն ուղղակի ծիծաղելի է:
Այն բանից հետո, երբ Հայաստանում սահմանադրական հանրաքվե տեղի ունենա, մենք գործ կունենանք երկրի կառավարման փոքր-ինչ այլ համակարգի հետ: Արդյո՞ք կառուցվածքային փոփոխություններ եք սպասում հայկական իշխանական համակարգում 2017 խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելու Արա Աբրահամյանի հաջող փորձի դեպքում:
Անկեղծ ասած՝ այդքան հեռու չեմ գնացել, այդ պատճառով ինձ համար շատ դժվար է կանխատեսել այն ամենը, ինչի մասին խոսում եք: Կարող եմ միայն ասել, որ այսօր Հայաստանի խորհրդարանում չկա ինչ-որ չափով ռուսական կողմնորոշում ունեցող կուսակցությույն: Մինչդեռ եվրոպական և ամերիկյան կողմնորոշում ունեցող կուսակցություններ խորհրդարանում կան: Այդ պատճառով, եթե նույնիսկ ԱԺ-ում ռուսամետ կուսակցություն հայտնվի, դա կհավասարակշռի ուժերի գոյություն ունեցող դասավորությունը և ոչ ավելին:
Կարծում եմ, որ պատմական երկար ժամանակաշրջանում Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև բացառապես դաշնակցային և փոխվստահելի հարաբերություններ կլինեն: Երկու երկրների շահերը լիովին համընկնում են՝ առնվազն ազգային անվտանգության ապահովման և աշխարհաքաղաքական հարցերում: Հարաբերությունների վստահելիությունը թույլ է տալիս Հայաստանին ավելի ծանրակշիռ դեր խաղալ ոչ միայն Ռուսաստանի, այլ նաև Եվրոպայի և ԱՄՆ հետ հարաբերություններում: Իսկ հակառուսական պատժամիջոցների պայմաններում այդ դերը կբխի նաև բոլորի շահերից, առաջին հերթին՝ Հայաստանի:
Դուք խոսում եք դաշնակցային հարաբերությունների մասին, մինչդեռ շատերը Հայաստանում և Հայաստանից դուրս ռուսական ֆորպոստ են համարում մեր երկիրը:
Հայաստանը ֆորպոստ չէ, այլ երկիր, որին ընձեռված են անկախ լինելու բոլոր հնարավորությունները: Եվ թե ինչպես ենք մենք օգտագործում այդ հնարավորությունները, կախված է միմիայն մեզանից: Եվ քանի որ մենք անդամակցում ենք ՀԱՊԿ-ին, իսկ հիմա արդեն ԵՏՄ-ին, միանգամայն բնական է, որ մենք հատուկ գործընկերային հարաբերություններ ենք կառուցում այդ կազմակերպությունների անդամ երկրների հետ՝ դրանից բխող բոլոր բնական հետևանքներով: Իրականում ամեն բան հանգում է շատ պարզ բանաձևի, ըստ որի՝ Հայաստանը կարող է անկախ լինել միայն ընտրազանգվածի հարգանքի ու վստահության դեպքում նրանց նկատմամբ, ում ընտրել է: Հակառակ դեպքում Հայաստանը միշտ կախված կլինի ուրիշի կամքից, և ամենևին պարտադիր չէ, որ այդ կամքը բխի Հյուսիսից:
Արդյո՞ք Երևանի կողմից օգնության համար ՀԱՊԿ-ին դիմելու անհրաժեշտություն եք տեսնում՝ Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի տարածքի գնդակոծությունների լույսի ներքո: Աշխարհաքաղաքական տեսակետից արդյո՞ք պատրաստ ենք այդ օգնության ստացմանը:
Օգնության համար ՀԱՊԿ-ին դիմելու անհրաժեշտության հարցն ավելի շուտ հռետորական եմ համարում՝ հաշվի առնելով, որ մեր բանակը լիովին կատարում է իր պարտականությունները: Եվ իր բոլոր դիվերսիաների, գնդակոծությունների և սադրանքների արդյունքում Ադրբեջանը չի կարող նույնիսկ չնչին հաջողություններով պարծենալ: ՀԱՊԿ-ն, իհարկե, պետք է արձագանքի նման աղաղակող դեպքերին, բայց բացառապես ագրեսիան դատապարտող պաշտոնական հայտարարությունների մակարդակով: Առայժմ դա չի արվում, կամ արվում է կազմակերպության գլխավոր քարտուղարի ոչ պաշտոնական հայտարարությունների մակարդակով: Եվ նման պաշտոնական հայտարարությունների բացակայությունն իր պատճառն ունի: Օրինակ՝ մենք պետք է հասկանանք, որ Կազմակերպությունում կան երկրներ, որոնք չեն ցանկանում փչացնել Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները: ՀԱՊԿ-ին Հայաստանը կարող է դիմել միայն այն դեպքում, եթե ինչ-որ մեկի շահերը գերիշխեն Հայաստանի շահերին: Այդ դեպքում որոշակի երկիր հնարավորություն կստանա, չնայելով երկրին, որը դա չի ցանկանում, անել այն, ինչ ինքն է ցանկանում: Ըստ որում, համոզված եմ, որ որևէ խաղաղապահ գործողություն իրական արդյունքների չի հանգեցրել: Նման գործողությունները միմիայն վատթարացրել են իրավիճակը:
Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի կոլեգիայի նախագահի պաշտոնում Տիգրան Սարգսյանի նշանակումը կարող է արդյո՞ք խթանել ԵՏՄ մյուս երկրների հետ Հայաստանի գործընկերության զարգացումը:
Ձեր հարցին պատասխանելու համար փորձենք վերլուծել տնտեսական ներուժի ծավալները, որով Հայաստանը մուտք գործեց ԵՏՄ, և ինչ աճ է մեր երկիրը փորձում ապահովել: Մենք նույնիսկ չկարողացանք օգտագործել ընթացիկ տարվա առատ բերքի գործոնը: Երեկ ականատես եղա, թե ինչպես են գյուղացիներն աղբանոց նետում մեծ քանակությամբ խաղող և վարունգ, որոնք չեն կարողացրել իրացնել: Նման իրավիճակ ստեղծվել է՝ գյուղատնտեսական արտադրանքի արտահանման ճանապարհին արհեստական խոչընդոտներ ստեղծելու պատճառով: Օրինակ՝ արտադրանքը Վրաստան տանելու համար գյուղացիներն ստիպված են բավական շատ մաքսատուրքեր վճարել Հայաստանում: 2015 թ. երեք եռամսյակներին Հայաստանը ճշտապահորեն իր միլիոններն է ստանում ԵՏՄ երկրների մաքսատուրքերից: Իսկ ի՞նչ է ինքը ներդրել ընդհանուր կաթսայում: Կարծում եմ՝ ԵՏՄ-ում գիտեն Տիգրան Սարգսյանին՝ որպես իր գործում արհեստավարժի: Այլ հարց է նրա քաղաքական համբավը: Կարծում եմ՝ նրա նշանակման հարցում ԵՏՄ-ում ղեկավավել են ոչ թե Հայաստանում նրա հաջողություններով, որոնք չեն եղել, այլ նրա՝ ինքնուրույն գործելու հնարավորությունների բացակայությամբ: Մոսկվան իրականում ցանկություն ունի ոտքի կանգնեցնել Հայաստանը, ստեղծել ձեռնարկություններ, որոնք կարող են աշխուժացնել տնտեսությունը, վերակենդանացնել ՙՆաիրիտը՚: Եվ այդ ծրագրերն իրականացնելու համար շահագրգռվածություն է պետք Հայաստանի ներսում:
Արդյո՞ք լիարժեք է օգտագործվում ԵՏՄ-ին Հայաստանի անդամակցության ներուժը՝ Իրանի նկատմամբ պատժամիջոցների վերացման լույսի ներքո:
Իրանի հետ Հայաստանի շփումներն ու կապերը վերջին ժամանակներս ավելի բարձր մակարդակի են հասել: Այդ առումով շատ կարևոր է մոտ ժամանակներս երկաթուղու կառուցումը, որը կկապի Հայաստանն իրանական Բանդարաբբաս նավահանգստի հետ: Այդ դեպքում Հայաստանը, վերջիվերջո, կվերածվի տարանցիկ երկրի: Այս ողջ 25 տարվա ընթացքում Թեհրանը երբեք չի թաքցրել Հայաստանի հետ հարաբերություններ զարգացնելու շահագրգռվածությունը: Այսօր Իրանը խիստ շահագրգռված է Հայաստանի տարածքով դեպի Եվրոպա ելք ապահովելու հնարավորությամբ: Այս առումով Երևանին անհրաժեշտ է առավելագույն ջանք գործադրել աբխազական երկաթուղու բացման համար, ինչը տարածաշրջանում արմատական աշխարհաքաղաքական տեղաշարժի կհանգեցնի: Միաժամանակ Հայաստանի տնտեսության կլանային-օլիգարխիկ համակարգը պետության շահերի պաշտպանության տեղ չի թողնում, ինչը երկրի տնտեսության զարգացման գլխավոր խոչընդոտն է: Ցավոք, դա վերաբերում է նաև Իրանի հետ հարաբերություններին: Այդ պատճառով մենք պետք է մեր դժբախտությունների պատճառները մեր մեջ փնտրենք:
Իրանագետ. Բաքվի՝ իր հզորության մասին քարոզչությունը թաքցնում է երկրի անկարողությունը սեփական բնակչությանը ջրով ապահովելու հարցում
Վերլուծաբան. Երևանի և Մոսկվայի միջև շարունակվող լարվածությունը կարող է հանգեցնել Ռուսաստանի կողմից նոր սահմանափակող միջոցառումների
Քաղաքագետ․ Ռուսաստանը հանրաքվեի միջոցով մտադիր է իմանալ, թե որ "ճամբարն" է ընտրելու Հայաստանը 
Հայաստանն ու Ֆրանսիան քննարկել են ռազմավարական գործընկերության հետագա զարգացումը և ԵՄ հետ համագործակցությունը
Քաղաքագետ. Երկրի առջև ծառացած ռիսկերը հաղթահարելու համար Հայաստանը պետք է նվազեցնի ներքին լարվածության մակարդակը
Զատուլին․ Փաշինյանը շատ էր շտապում Ռուսաստան, քանի որ, իրականում, պարտվել է ընտրություններում
Իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը հեռացվել է ԵՊՀ-ից
Փաշինյանին հեռացրել են "ԻՆՆՈՊՐՈՄ"-ի հյուրերի ցանկից
Զախարովա․ ԵՄ հետ մերձեցման Հայաստանի գիծը ռիսկեր է պարունակում ԵԱՏՄ անդամ երկրների տնտեսական անվտանգության համար
Ժամանակն է, որպեսզի հարավկովկասյան երկրները Հարավային Կովկասի մասին մտածեն որպես մեկ ընդհանուր տարածաշրջանի. Փաշինյան
Փաշինյան․ Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է հանգիստ թողնեն միմյանց
Մոսկվան Հայաստանի հետ կապված իրավիճակում տեսնում է այն ինտեգրացիոն միավորումներին հարվածելու փորձեր, որոնց մասնակցում է ՌԴ-ն․ Ռուսաստանի նախագահի օգնական
Զախարովա․ Հայաստանը Ռուսաստանի հետ հարաբերություններն ընկալում է որպես գործիք՝ դեպի ԵՄ վերակողմնորոշումը ֆինանսապես ապահովելու համար
Հայաստանի արդարադատության նախարարն ու ԵՄ դեսպանը քննարկել են Երևանի համար վիզաների ռեժիմի ազատականացման օրակարգային հարցեր
Ադրբեջանագետ. Հայաստանի դեմ Ադրբեջանի զավթողական ծրագրերը հնարավոր են դարձել բացառապես Արցախի հարցով Փաշինյանի որոշումների արդյունքում
Զախարովա. Ռուսաստանը բողոքի նոտա է հղել Հայաստանին՝ Գյումրիի «Մայր Հայաստան» հուշահամալիրում տեղի ունեցած վանդալիզմի դեպքի կապակցությամբ
