Լենինգրադի մարզում հանդիսավոր կերպով հուղարկավորել են ՀՄՊ տարիներին Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ զոհված հայ կոմպոզիտոր Հարություն Հովհաննիսյանի աճյունը

Արմինֆո. Լենինգրադի մարզում տեղի է ունեցել Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ զոհված հայ անվանի կոմպոզիտոր Հարություն Սարգսի Հովհաննիսյանի աճյունի հողին հանձնման հանդիսավոր արարողությունը: Աճյունն ամփոփվել է Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանում գտնվող "Իժորսկի տառան" հուշահամալիրում ՝ նրա զոհվելու վայրից ոչ հեռու։

2024 թվականին Լենինգրադի մարզի Տոսնենսկի շրջանում "Դոբլեստ" հասարակական միջտարածաշրջանային պատմահայրենասիրական կազմակերպության անդամները հայտնաբերել էին Կարմիր բանակի վեց մարտիկների աճյուններ՝ Լենինգրադի մատույցներում։ Մանրամասն ուսումնասիրության և արտաշիրմման ժամանակ մարտիկներից մեկի աճյունի վրա հայտնաբերվել է, այսպես կոչված, "հետմահու մեդալիոն"։ Հաջողվել է պարզել, որ մահացածը լեյտենանտ Հարություն Սարգսի Հովհաննիսյանն է ՝ հայ ականավոր կոմպոզիտոր։

Նա ծնվել է 1908 թվականի հուլիսի 5-ին, մանկուց զբաղվել է երաժշտությամբ ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո 1928թ. ընդունվել է Երևանի երաժշտական տեխնիկում, հետագայում տեղափոխվել Ա. Լ. Ստեփանյանի կոմպոզիտորական ֆակուլտետ: 1933 թվականին տեղափոխվել է Լենինգրադ, որտեղ ընդունվել է կոնսերվատորիա (այժմ ՝ Սանկտ Պետերբուրգի Ռիմսկի-Կորսակովի անվան կոնսերվատորիա)։ Ստեղծագործական կարիերայի ընթացքում Հարություն Սարկիսովիչը ստեղծել է բազմաթիվ նշանավոր երաժշտական ստեղծագործություններ, որոնք արժանացել են քննադատների գովասանքին և ընդգրկվել են տարբեր ժողովածուներում: Նա իր ստեղծագործությունները ներկայացրել է Մոսկվայում Հայաստանի պատանի և երիտասարդ կոմպոզիտորների համերգներին դարձել է կոնսերվատորիայի ասպիրանտ և կոմպոզիտորների միության անդամ: Պատերազմի մեկնարկից առաջ Հարություն Սարկիսովիչը հրաժարվել է Լենինգրադից տարհանվել թիկունքային շրջաններ և, գրանցվելով ժողովրդական միլիցիայում։ 1941 թվականի աշնանը նա ուղարկվել է ռազմաճակատ ՝ որպես դասակի հրամանատար 43-րդ հրաձգային դիվիզիայի 708-րդ հրաձգային գնդում ։ Մահացել է Լենինգրադի պաշտպանության ժամանակ 1941 թվականի դեկտեմբերին՝ 33 տարեկան հասակում։

Որոնողական ջոկատների անդամները տևական ժամանակ փորձել են գտնել Հարություն Սարկիսովիչի անմիջական հարազատներին ։ Որոնումների ընթացքում պարզվել է, որ այդպիսիք չեն մնացել, քանի որ Հարություն Սարկիսովիչը երեխաներ չի ունեցել։ Նրա ստեղծագործության ժառանգորդը Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիան է:։ Հենց նրա աշխատակիցներն ու ղեկավարներն են արձագանքել որոնողական ջոկատների հարցմանը ։ Պարզվել է, որ հաստատությունում ջերմեռանդորեն պահպանվում է Հարություն Սարկիսովիչի հիշատակը և նրա անունը փորագրված է հուշատախտակի վրա ՝ ի թիվս պատերազմի տարիներին զոհված այլ աշխատակիցների: