
200 մլն ռուսական վարկի շրջանակներում սպառազինությունների զգալի մասն արդեն մատակարարվել է Հայաստան 2015 թ. վերջին և 2016 թ. առաջին տասնօրյակում, ինչի մասին է վկայում Ռուսաստանից Հայաստան ռազմատրանսպորտային ավիացիայի թռիչքների զգալի աճը, ԱրմԻնֆո-ին այդպիսի կարծիք է հայտնել Կովկասի ինստիտուտի փոխտնօրեն Սերգեյ Մինասյանը:
Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև կնքված 200 մլն դոլարի վարկային համաձայնագրին համապատասխան, հանրապետության ԶՈՒ այդ գումարով ձեռք կբերեն 9Կ58 «Սմերչե համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգ, Իգլա-Ս դյուրակիր ԶՀՀ, ՏՕՍ-1Ա «Սոլնցեպյոկե ծանր հրանետային համալիր, Մ113Մ «Կոնկուրսե հակատանկային կառավարվող հրթիռներ՝ տանդեմային մարտական մասով, թռչող սարքերի պասիվ տեղորոշման «Ավտոբազա-Մե համալիր, «Տիգրե զրահամեքենաներ, տանկային Վ-84 շարժիչ, հետևակի մարտական մեքենաների ՈՒՏԴ-20 շարժիչ, 1Ա40-1 տանկային նշանառման սարքավորում, ՌՊԳ-26 «Ագլենե հակատանկային ռեակտիվ նռնականետ, ՍՎԴ 7,62մմ դիպուկահար հրացան, ինժեներական, ականների հայտնաբերման սարքավորումներ, կապի միջոցներ, ավտոտեխնիկա (այդ թվում՝ «ՈՒԱԶե մակնիշի հրամանատարական և սանիտարական ու «ԿԱՄԱԶե մակնիշի տարբեր նշանակության մեքենաներ):
Արտոնյալ պայմաններով վարկի տրամադրման շուրջ 2015 թվականին ստորագրված համաձայնագիրը նախատեսում է, որ վարկի մարումը սկսվելու է 2018 թվականին և տևելու է 10 տարի` տարեկան 3% տոկոսադրույքով։ Իսկ կանխավճարը կկազմի 10%։ Այդպիսով, հաշվի առնելով ռուսական արժույթի արժեզրկումը, ինչպես նաև հանրապետության ՀԱՊԿ անդամությունը, ինչը թույլ է տալիս զենք գնել Ռուսաստանի ներքին գներով, 200 մլն դոլարով հակամարտության հայկականն կողմերը կարող են ձեռք բերել անսահմանափակ քանակությամբ ռուսական զենք:
ՙՀիշյալ համաձայնագիրը հայ-ռուսական ռազմատեխնիկական համագործակցության կարևոր փուլ էր՝ հաշվի առնելով, որ փոքր բացառությամբ, նախորդ տասնամյակներում Հայաստան սպառազինությունների մատակարարումներն իրականացվել են առավելապես ՌԴ Պաշտպանության նախարարության պահուստներից, այլ ոչ թե՝ անմիջապես արտադրող գործարաններից: Այնուամենայնիվ, չնայած դրա շրջանակներում ժամանակակից զինատեսակների առկայությանը՝ իրականում պայմանագիրը կոչված է հերթական անգամ էժան, սակայն բավական որակյալ կերպով և քանակապես ապահովել ՀՀ ԶՈւ վերազինումը՚,- նշել է նա:
Ըստ Մինասյանի, այդ միջոցները, որոնցով հայ-ռուսական ռազմատեխնիկական համագործակցության շրջանակը չի սահմանափակվում, զգալիորեն կայունացնում են ղարաբաղյան հակամարտության կողմերի միջև ռազմատեխնիկական հավասարակշռությունը, որը խաթարվել էր Ռուսաստանի կողմից Ադրբեջանին ժամանակակից սպառազինությունների լայնամասշտաբ մատակարարումների հետևանքով:
Փորձագետի կարծիքով, ՙՍմերչ՚ համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգի և մասամբ ՏՕՍ-1Ա-ի մատակարարումները, զուտ ռազմական խնդիրներ լուծելուց բացի, հաշվի առնելով դրանց բավական բարձր կրակային ներուժը, տեղավորվում են Երևանի կողմից Ադրբեջանի կոնվենցիոնալ զսպման ռազմավարության մեջ: Լայնամասշտաբ ռազմական գործողություններ վերսկսելու գայթակղությունից Բաքվի զսպման՝ նյութական և մարդկային կորուստների վտանգի ներքո, որոնք չեն արդարացնի Ղարաբաղում նոր պատերազմ վերսկսելու բուն նպատակը:
ՙԱյս առումով ակնհայտ է, որ թեև հիշյալ հայ-ռուսական համաձայնագիրը ռազմական հավասարակշռության պահպանման հարցերը երկարաժամկետ հեռանկարում արմատապես չի լուծում, այն զգալիորեն նպաստում է դրան: Մնում է միայն պարզել, թե կկարողանա արդյոք Ադրբեջանը կրկին ակտիվացնել տարածաշրջանային ռազմական հավասարակշռությունը խախտելու իր փորձերը, այդ թվում՝ նաև Ռուսաստանի հետ ռազմատեխնիկական համագործակցության շրջանակներում: Այնուամենայնիվ, էներգառեսուրսների պահպանվող ցածր գները երկարաժամկետ հեռանկարում հազիվ թե նպաստեն դրան՚,- ամփոփել է Մինասյանը: