
Արմինֆո. ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը դատապարտել է Թուրքիայի դրոշի այրումը Երեւանի Հանրապետության հրապարակում: Այդ մասին հայտարարել է նրա մամուլի քարտուղար Նազելի Բաղդասարյանը ։
"Արմենպրես" պետական գործակալության հետ զրույցում Բաղդասարյանն ասել է, որ Փաշինյանը դատապարտում է նման պրակտիկան՝ այն գնահատելով անպատասխանատու և անթույլատրելի: "Միջազգայնորեն ճանաչված պետության, առավել ևս, հարևան երկրի դրոշի այրումը չի կարող այլ գնահատականի արժանանալ պետության ղեկավարի կողմից ։ Սա ակնհայտ սադրիչ և լարվածություն հրահրող վարքագիծ է", - հավելել է նա։
Դրոշն այրելու փաստը դատապարտել է նաև ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը, հայտարարելով, որ "ցանկացած երկրի, հատկապես, հարևան երկրի դրոշն այրելն ապրիլի 24-ի նախօրեին՝ անիմաստ, խայտառակ և խիստ դատապարտելի արարք է, որը ստվեր է գցում ապրիլի 24-ի իմաստի վրա": "Խոսքը հիշողության, միասնության և կյանքի մասին է, և ես նման քայլերը համարում եմ խղճուկ և անընդունելի սադրանք ընդդեմ խաղաղության և ապագայի", - գրել է Սիմոնյանն իր տելեգրամյան ալիքում:
Նշենք, որ ավանդաբար Հանրապետության հրապարակում ջահերով երթից առաջ Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին այրում են հայերի նկատմամբ ցեղասպան քաղաքականություն վարող Ադրբեջանի և Թուրքիայի դրոշները: Հատկանշական է, որ նախօրեին հրապարակում այրվել է միայն Թուրքիայի դրոշը։ Հավելենք, որ ջահերով երթն ամեն տարի կազմակերպվում է ՀՅԴ երիտասարդական թևի կողմից:
Հավելենք, որ 2025 թվականի սկզբին Հայաստանի վարչապետը Շվեյցարիայի հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպման ժամանակ կասկածի տակ էր դրել Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության փաստը ։ "Մենք պետք է հասկանանք, թե ինչ է տեղի ունեցել և ինչու է դա տեղի ունեցել ։ Եվ ինչպես ընդունեցինք, ում միջոցով ընդունեցինք. ինչպես եղավ, որ 1939 թվին չկար Հայոց ցեղասպանության օրակարգ, իսկ 1950 թվին այն հայտնվեց: Թե ինչպես է դա տեղի ունեցել, մենք պետք է հասկանանք կամ չպետք է հասկանանք", - նշել է Հայաստանի վարչապետը։ Անկախ փորձագետները հակված են կարծելու, որ նա, հավանաբար, կամ տեղյակ չէ, որ ցեղասպանություն եզրույթը շրջանառության մեջ է դրվել ցեղասպանագետ Ռաֆայել Լեմկինի կողմից միայն 1944 թվականին, կամ էլ նպատակասլաց կերպով փորձում է ստեղծել պատում այն մասին, որ "այդ հարցն արհեստականորեն բարձրացվել է Խորհրդային Միության կողմից՝ Թուրքիայի վրա ճնշում գործադրելու համար" ։