Հայ  Рус  Eng
 Նորություններ


 Երեթշաբթի, 2 Մայիսի 2017 17:06

Դավիթ Ստեփանյան

ՌԴ ԱԳՆ փոխղեկավար. Ողջունելով Իրանի նախաձեռնությունները՝ մենք ակնկալում ենք, որ հաշվի կառնվի նաև մեր դիրքորոշումը

ՌԴ ԱԳՆ փոխղեկավար. Ողջունելով Իրանի նախաձեռնությունները՝ մենք ակնկալում ենք, որ հաշվի կառնվի նաև մեր դիրքորոշումը

ՌԴ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ Սերգեյ Ռյաբկովն ԱրմԻնֆո-ին հարցազրույցում խոսում է Հարավային Կովկասում տարածաշրջանային համագործակցության հեռանկարների մասին՝ Իրանի մասնակցությամբ, կիսվում է այդ առնչությամբ Ռուսաստանի դիրքորոշմամբ, մեկնաբանում ռուս-թուրքական հարաբերությունների ներկայիս փուլը՝ ընդգծելով Հարավային Կովկասի երկրների հետ հարաբերություններին դրանց բացառիկ զուգահեռականությունը, անդրադառնում ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների ընթացիկ վիճակին՝ ներկայացնելով դրանց հեռանկարների վերաբերյալ Մոսկվայի տեսլականը:

 

Ապրիլի 18-ին Իրանի արտգործնախարար Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆը Վրաստան իր այցի արդյունքների համաձայն նշել էր Վրաստանի, Իրանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի համագործակցությունը՝ որպես Պարսից ծոցի և Սև ծովի միջև միջանցքի կառուցման պարտադիր պայման: Ռուսաստանը նրա հայտարարության մեջ ոչ մի կերպ չի հիշատակվել, մի՞թե  Մոսկվան շահագրգռված չէ նման նախագծին մասնակցությամբ:

 

Նման նախաձեռնությանը, ինչպես նաև ցանկացած այլ նախաձեռնության, որն ուղղված է երկրների մերձեցմանը, համագործակցության զարգացմանը, խնդիրների լուծմանը, այդ թվում՝ ենթակառուցվածքայնին, իհարկե, ընդհանուր առմամբ դրական ենք վերաբերում: Կարող եմ ասել, որ Ռուսաստանն իր կողմից տարբեր ձևաչափերով աշխատում է Իրանի հետ, և, իհարկե, կցանկանայինք, որ այդ գործընթացները փոխադարձ թափանցիկ լինեին:

Մոսկվայի համար գլխավոր սկզբունքը նման նախագծերում շահերի և դիրքորոշումների ցանկացած հակադրման բացակայությունն է: Հասկանալի է, որ դա հնարավոր է միայն իդեալական աշխարհում, սակայն ամեն դեպքում պետք է ձգտել դրան: Կարծում ենք, որ մեր իրանցի բարեկամները՝ իրենց փորձառությամբ, այս կամ այն խնդրի լուծման իրենց խորը մոտեցմամբ, հաշվի կառնենք մեր դիրքորոշումը: Այն, որ հենց այդպես կլինի մեր մյուս հարևանների, դաշնակիցների կողմից, չնչին կասկած անգամ չունեմ:

 

Ռուս-թուրքական հարաբերություններում վերջին տարիներին առաջընթացներն ու ձախողումները հերթագայում են միմյանց: Ինչպե՞ս կբնորոշեք ներկայիս փուլը, ինչպես նաև ի՞նչ կանխատեսումներ կանեք Անկարայի հետ ապագա հարաբերությունների առնչությամբ:

 

Ժամանակահատվածներ, երբ առաջընթացը փոխարինվում է տեղապտույտով, նույնիսկ հետընթացով, բնորոշ են ոչ միայն Թուրքայի հետ Ռուսաստանի հարաբերություններին: Ցավոք, ներկայիս տուրբուլենտային աշխարհում դա խիստ տարածված երևույթ է: Այնուամենայնիվ, վերջին ամիսներին մեզ հաջողվեց Անկարայի հետ զգալիորեն առաջ ընթանալ թե երկկողմ հարաբերությունների առումով, թե, հուսով ենք, սիրիական խնդրի արդյունավետ լուծման հարցում: Համենայն դեպս, բոլոր այդ բանակցությունների արդյունքները որոշակի լավատեսություն են ներշնչում մեզ:  

 

Պատմականորեն այնպես է ստացվել, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի լավ հարաբերություններն ավանդաբար որոշակի լարվածություն են առաջացնում Հայաստանում, մտավախություններ, որ հետագայում դա կարող է վնաս հասցնել հայկական շահերին…

 

Ռուս-թուրքական հարաբերությունները երբեք ի վնաս ինչ-որ մեկի չեն: Ռուսաստանի դաշնակցային հարաբերությունները Հայաստանի, հատուկ հարաբերություններն Ադրբեջանի, առանձնահատուկ հարաբերությունները Վրաստանի հետ,

բնական-ունիկալ հարաբերությունները Հարավային Օսիայի և Աբխազիայի հետ՝ յուրաքանչյուրը Մոսկվայի համար իր գինը, իր պատմությունն ու իր հեռանկարն ունի: 

Այս առումով կարող եմ ասել, որ ոչինչ ռուս-թուրքական հարաբերություններում չի կարող և չպետք է դիտվի որպես հակակշիռ այլ հարաբերությունների: Հակակշիռ, որը վնաս կհասցնի որևէ մեկին, մասնավորապես՝ կովկասյան պետություններին:

 

Ռուս-թուրքական հարաբերությունները շատ հաճախ բնորոշվում են բացառապես որպես տնտեսական: Տեսնում եմ՝ համաձայն չեք նման գնահատականին: 

 

Անշուշտ, համաձայն չեմ: Ինչպե՞ս կարելի է ռուս-թուրքական հարաբերությունները բացառապես տնտեսականի հանգեցնել: Քաղաքական շահը որոշակի կերպով առկա է ամենատարբեր բնագավառներում: Եվ շատ լավ է, որ այն առկա է՝ հատկապես այս բավական բարդ ժամանակաշրջանում:

 

Ապրիլի 30-ին լրացավ Դոնալդ Թրամփի նախագահության 100 օրը: Դատելով դեռ նրա նախընտրական արշավի ընթացքում որոշ ռուս քաղաքական գործիչների և փորձագետների կողմից հնչող հայտարարություններից՝ Մոսկվայում նրա նախագահությանը որոշակի լավատեսությամբ են վերաբերել: Որքանո՞վ է դա արդարացվել:

 

Նորմալ հարաբերությունների վերադառնալու երկուստեք ձգտում, անշուշտ, առկա է ինչպես Մոսկվայում, այնպես էլ՝ Վաշինգտոնում: Կարող եմ ասել, որ Դոնալդ Թրամփի նախագահության հարյուր օրը ռուս-ամերիկյան հարաբերություններում վատթարացման կամ պոզիտիվի չեն հանգեցրել. տրամադրվածությունն ուղեկցվում է անբավարար արդյունավետությամբ: Հուսով եմ՝ դեռ առայժմ: Այդ պատճառով պետք է շարունակել աշխատել, համենայն դեպս, դեպի անցյալ հետքայլ չենք նկատում: Մոսկվայի և Վաշինգտոնի դիրքորոշումներում, իհարկե, օբյեկտիվ տարաձայնություններ կան մի շարք հարցերի առնչությամբ, սակայն ռուս-ամերիկյան հարաբերությունների հետագա վատթարացման, ընդհանուր առմամբ հռետորաբանության խստացման ա չի հանգեցնում:

Մենք, իհարկե, ավելին կցանկանայինք ԱՄՆ հետ հարաբերություններում, սակայն դրանց կարգավորման գործընթացն առայժմ այդքան էլ հեշտ չի ընթանում: Այս ամենում գլխավորն, այնուամենայնիվ, նորմալ հարաբերությունների վերադառնալու ցանկությունն է ինչպես Մոսկվայում, այնպես էլ՝ Վաշինգտոնում:

 

  • ԿԱՐԴԱԼ ԲՈԼՈՐ ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ
Манвел
Очень тонко и реалистично по Ирану. Сразу видно дипломат

Անուն*
Էլ-փոստ
Տեքստ*
  
5463

 Հարցազրույց
 Մեկնաբանվողներ
 Փնտրել ըստ օրերի