Հայ  Рус  Eng
 Նորություններ


 Երկուշաբթի, 5 Սեպտեմբերի 2016

Մարիաննա Մկրտչյան

Ռոբերտ Քոչարյան. ապրիլյան պատերազմը պետք է կարծրացնի մեր մոտեցումները կարգավորմանը, այլ ոչ թե թուլացնի դրանք

Ռոբերտ Քոչարյան. ապրիլյան պատերազմը պետք է կարծրացնի մեր մոտեցումները կարգավորմանը, այլ ոչ թե թուլացնի դրանք

Արմինֆո.«Դատելով հակամարտող կողմերի պաշտոնյաների հայտարարություններից, ինչպես նաև մերձիշխանական ԶԼՄ-ների բազմաթիվ հրապարակումներից, կողմերի մոտ զիջումների գնալու պատրաստակամությունը խիստ անհամաչափ է», -  «Ազատության» հետ բացառիկ հարցազրույցում հայտարարել է Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարայանը` մեկնաբանելով ԶԼՄ-ներում շրջանառվող այն տեղեկատվությունը, որի համաձայն, Ադրբեջանին «հողերի, շրջանների հանձնման» դիմաց Լեռնային Ղարաբաղին կտրամադրվի միջանկյալ կարգավիճակ:

 

«Հայկական կողմի մոտ այդ պատրաստակամությունը չափից դուրս շեշտադրված է, միևնույն ժամանակ, Ադրբեջանում մեզ համար սկզբունքային հարցերի վերաբերյալ զիջումների գնալու նույնիսկ ակնարկներ չկան: Այս իրավիճակը վրդովեցնում է հասարակությանը Հայաստանում և Արցախում, բացասական սպասումներ առաջացնում բանակցություններից և կարող է պարտվողական տրամադրությունների պատճառ դառնալ: Հիմա՝ բանակցային գործընթացի վերաբերյալ: Իմ նախագահության 10 տարիների ընթացքում միայն մեկ անգամ՝ Քի Ուեսթում, մենք իրականորեն մոտ ենք եղել փաստաթղթի ստորագրմանը, ինչը տեղի չունեցավ Ադրբեջանի հրաժարման պատճառով՝ փաստորեն հենց ստորագրման արարողության ժամանակ: Դա փաթեթային և համապարփակ կարգավորում էր, որը հիմքում ուներ ԼՂՀ միավորումը Հայաստանին և ենթադրում էր տարածքների վերադարձ, ինչպես նաև անվտանգության ապահովման ուղղությամբ համալիր միջոցների կիրառում», - հայտարարել է Քոչարյանը:

 

Այդ համատեքստում նա հավելել է, որ հետագայում հայտնվեցին «մադրիդյան սկզբունքները», որոնք միայն մասամբ էին ընդունելի մեզ համար, քանի որ ճանաչում էին ԼՂՀ ինքնորոշման իրավունքը: «Բայց դա ոչ թե ստորագրման համար նախատեսված փաստաթուղթ էր, այլ սկզբունքներ էին, որոնք, միջնորդների կարծիքով, պետք է հիմք հանդիսանային ապագա համաձայնագրի համար: Այդ սկզբունքների հիման վրա միջնորդները փորձեցին կարգավորման համաձայնագիր ստեղծել, սակայն, այդ համաձայնագիրը երբեք ստորագրմանը մոտ չի եղել: Միևնույն ժամանակ, այն տարիներին երկիրը ինտենսիվ զարգանում էր, մենք առաջ էինք անցել Ադրբեջանից թե բարեփոխումներով, թե արտաքին քաղաքական ակտիվությամբ և բանակցում էինք, վստահ լինելով, որ ի զորու ենք չեզոքացնել հակամարտության ուժային լուծման ցանկացած փորձ: Բայց այս ամենը 10 տարի առաջ էր: Ադրբեջանի գործողությունները, նրա ագրեսիվության աստիճանը, անվստահության մակարդակը բոլորովին այլ էին: Չկար հայ սպային Բուդապեշտում գլխատած հանցագործի պետական հերոսացումը, չկար ապրիլյան պատերազմը, իսկ հրադադարը խարսխված էր ուժերի հավասարակշռության վրա, ինչի մի մասն էին հանդիսանում վերահսկվող տարածքները: Ակնհայտ է, որ «Մադրիդյան սկզբունքներն» իրենց նախկին տեսքով արդեն չեն համապատասխանում նոր իրողություններին և վերանայման կարիք ունեն: Առաջին հերթին՝ անվտանգության երաշխիքների ուժեղացման համատեքստում, հանրաքվեի ժամկետների ճշգրտմամբ և դրա կապակցմամբ՝ տարածքների վերադարձի հետ: Օրինակ, համաձայնագրի անբաժանելի մաս կարող են դառնալ. ռազմական բալանսի վերականգնումը, կողմերի և միջազգային հանրության կոշտ և վերահսկվող պարտավորությունները այդ բալանսի պահպանման մասով առնվազն 25 տարի ժամկետով», - նշել է Քոչարյանը:

 

Միևնույն ժամանակ երկրորդ նախագահը համոզմունք է հայտնել, որ ԼՂՀ անկախությունը և Հայաստանի հետ ընդհանուր սահմանի առկայությունը չեն կարող սակարկության առարկա լինել: «Ընդ որում, ապրիլյան պատերազմը պետք է կարծրացնի մեր մոտեցումները կարգավորմանը, այլ ոչ թե թուլացնի դրանք, քանի որ մեծացնում է որևէ զիջումների գնալու ապագա ռիսկերը: Կրկնվեմ. առաջին հերթին անվտանգության երաշխիքներով և հանրաքվեի կոշտ կապակցվածությամբ վերահսկվող տարածքների մի մասի վերադարձի հետ: Հաշվի առնելով փոխվստահության զրոյական մակարդակը, պետք է բացառել անորոշությունները, ինչպես նաև հակամարտության կողմերի՝ ապագա համաձայնագրի որևէ կետի ազատ մեկնաբանելու հնարավորությունը», - նշել է նա:

 

Անդրադառնալով Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ռազմական և դիվանագիտական զարգացումներին տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում` Ռոբերտ Քոչարյանը նշել է, որ այսօր մենք ականատեսն ենք դառնում մի շարք անբարենպաստ գործոնների կուտակման, ինչը լուրջ անհանգստություն է առաջացնում: «Ռուսաստանյան զենքի մատակարարմամբ ռազմական հավասարակշռության խախտումը, ԼՂ հարցով միջազգային կազմակերպությունների մի քանի տհաճ բանաձևերը և զեկույցները, Ադրբեջանի նախաձեռնությամբ տարածաշրջանային համագործակցության նոր ֆորմատի ձևավորումը (իհարկե՝ առանց Հայաստանի), մեր երկիրը շրջանցող «Հյուսիս-Հարավ» տրանսպորտային միջանցքի ստեղծումը: Տեղի ունեցողի աշխարհաքաղաքական հետևանքները երկարատև բացասական ազդեցություն են ունենալու երկրի տնտեսության, միջազգային և տարածաշրջանային գործերում մեր կշռի ու ազդեցության և իհարկե՝ ԼՂ հարցով բանակցային գործընթացի մեջ ներգործելու մեր ռեսուրսի վրա:

Իշխանությունները պետք է կարողանան վերլուծել կատարվողի պատճառները և գործուն բանաձև գտնել՝ հակազդելու ձևավորված մատրահրավերներին: Ընդ որում, իրավիճակը կարգավորելու համար մենք շատ ժամանակ չունենք», - եզրափակել է Հայաստանի երկրորդ նախագահը:

 

Հիշեցնենք, որ ապրիլի 2-ի գիշերն Ադրբեջանի ԶՈՒ լայնածաված ռազմական գործողություն էին նախաձեռնել Լեռնային Ղարաբաղի նկատմամբ, որն ավարտվեց ապրիլի 5-ին կրակի դադարեցման շուրջ պայմանավորվածությամբ` Մոսկվայի միջնորդությամբ: Դրանից հետո Ռուսաստանի միջնորդությամբ աշխուժացել են հայ-ադրբեջանական բարձրագույն մակարդակի բանակցությունները: Վիեննայում և Սանկկտ Պետերբուրգում կայացել են Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահների հանդիպումներ: Մայիսի 16-ին Վիեննայում կայացած հանդիպման ընթացքում Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահները վերահաստատել են իրենց հավատարմությունը հրադադարի ռեժիմի պահպանմանը և հակամարտության խաղաղ կարգավորմանը։ Հետագա բռնությունների ռիսկը նվազեցնելու համար երկու երկրների ղեկավարները պայմանավորվել են շուտափույթ ավարտել միջադեպերի հետաքննության մեխանիզմների ներդրման աշխատանքները։ Նախագահները նաեւ պայմանավորվել են ԵԱՀԿ գործող նախագահի անձնական ներկայացուցչի գրասենյակի մանդատի ընդլայնման շուրջ։ Եվ, վերջապես, նրանք պայմանավորվել են շարունակել անհետ կորածների մասին տվյալների փոխանակումը` Կարմիր Խաչի միջազգային կոմիտեի հովանու ներքո: Մինչդեռ Ադրրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հայտարարել է, թե հետաքննության մեխանիզմները կարգավորման տվյալ փուլում արդիական չեն, և հարցը կարող է քննարկվել «ԼՂՀ-ից հայկական զորքերի դուրս բերումից հետո»: Բացի այդ, նա նաև ընդգծել է, որ ԵԱՀԿ գործող նախագահի անձնական ներկայացուցչի գրասենյակը կարող է ընդլայնվել մինչև 12-13 մարդ` ոչ ավելի: Հունիսի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգում կայացել է Հայաստանի, Ռուսաստանի եւ Ադրբեջանի նախագահների եռակողմ հանդիպումը` ՌԴ նախագահի նախաձեռնությամբ, որի ընթացքում քննարկվել են Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորմանն առնչվող հարցեր: Հանդիպման արդյունքում ընդունվել է համատեղ հայտարարություն, որում, մասնավորապես, նշվել է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահները վերահաստատել են մայիսի 16-ին Վիեննայում կայացած հայ-ադրբեջանական գագաթնաժողովի պայմանավորվածությունները` ուղղված հակամարտության գոտում իրավիճակի կայունացմանը և հաշտության գործընթացում առաջընթացին նպաստող մթնոլորտի ստեղծմանը: Այդ հանդիումներից հետո Ֆրանսիան պատրաստակամություն էր հայտնել օգոստոսին կազմակերպել հակամարտության կարգավորման շուրջ հերթական հանդիպումը, որն այդպես էլ չկայացավ:

  • ԿԱՐԴԱԼ ԲՈԼՈՐ ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ
Левон
Приводимой ниже заметкой я реагировал на одну из публикаций оффиса Второго президента в 2010-м году. Посудите, потеряла ли актуальность она на сегодня. ОТОЙДИТЕ Руководители, как єкс-президент Р. Кочаряна, завершив свой срок, напоминают временами, что они есть. После долгого молчания, он напомнил о себе, пустив немного яда в в медиальное пространство. Обрадовались єтому разве что в его личном узком деловом кругу, а также разные параноики типа Унанянов. Однако впечатление такое, что парализующее воздействие яда на общественность, не оправдало ожиданий. Хлопок вышел впустую. Когда - то недоброй памяти Б. Ельцин хвалился тем, что ему всегда везет, так что и бог, мол, ему покровительствует. Єтот их бог Ельцинский, Кочаряновский и иже с ними уже выдыхается. Все труды подобных личностей, попытавшихся привить на земле своих предков западную оффисно - учрежденческую, спекулятивную цивилизацию, пойдут насмарку. А между тем, без пользы для общественно - полезного дела прожигается, деградирует созидательный потенциал честных труженников, исчезает, как вода в песках пустыни. Люди задыхаются в душной, затхлой атмосфере. Невольно задаешься вопросом, способен ли г-н Р. Кочарян привнести дух примирения, желаемый и необходимый как воздух. Ни в какой мере! Вместе с тем политикам формата г-на Кочаряна становится все труднее плести интриги, взваливая на плечи труженников неудобоносимые бремена, якобы в их же интересах. Не пора ли некоторым господам признаться самим себе, в тщетности своих усилий, не приносящих блага ни народу, ни им самим. Оставьте нас в покое массы разберутся во всем и без ваших усилий, препятствующих достижению мира. 9.4.2010

Անուն*
Էլ-փոստ
Տեքստ*
  
6556
 Հարցազրույց
 Մեկնաբանվողներ
 Փնտրել ըստ օրերի